Petroniusz Maksymus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petroniusz Maksymus
Imiona Flavius Anicius Petronius Maximus
Panował jako Petronius Maximus Augustus
Czas panowania 17 marca - 17 maja 455
Data urodzin ok. 396
Data śmierci 31 maja 455
Moneta
Solidus Petronius Maximus-RIC 2201.jpg
Solid Petroniusza Maksymusa
Lista cesarzy rzymskich
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Petroniusz Maksymus (Petronius Maximus Augustus; ur. ok. 396, zm. 31 maja 455) – rzymski polityk (m.in. za rządów cesarza Honoriusza był zarządcą skarbca państwowego, dwukrotnie sprawował funkcję konsula – w latach 433 i 443, został również przewodniczącym senatu), oraz cesarz zachodniorzymski od 17 marca do 17 maja 455.

Ten bogaty i wpływowy senator rzymski najwyższą władzę uzyskał po śmierci Walentyniana III. Według Prokopiusza Maksymus spiskował przeciwko niemu i to z jego namowy w marcu 455 byli żołnierze Aecjusza zabili cesarza, tak jak pół roku wcześniej brał udział w spisku przeciw Aecjuszowi.

Nowy władca poślubił wdowę po Walentynianie, Licynię Eudoksję, a jego syn Palladiusz - córkę Eudokię. To kontrowersyjne posunięcie, które miało w zamierzeniu Maksymusa umocnić jego władzę, stało się przyczyną jego upadku. Ręka Eudokii była bowiem wcześniej obiecana Hunerykowi, synowi króla Wandalów - Genzeryka.

Barbarzyński władca otrzymał w ten sposób wygodny pretekst do interwencji. Flota Wandalów pod jego osobistym przywództwem wylądowała u ujścia Tybru i ruszyła na Rzym. Wieść o tym wydarzeniu wywołała panikę. Petroniusz Maksymus opuszczony przez swój dwór usiłował 31 maja 455 r. konno wydostać się z miasta. Gdy był już niedaleko miejskiej bramy, został rozpoznany przez tłum uciekających mieszkańców, którzy obwiniając go o sprowokowanie Wandalów obrzucili go kamieniami. Gdy cesarz spadł z konia, został rozszarpany na strzępy przez wrogi tłum. Rządził jedynie przez 2 miesiące.


Poprzednik
Walentynian III
Imperatores Romani.svg Cesarz rzymski
455
Imperatores Romani.svg Następca
Awitus