Petyr Gudew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Petyr Gudew
PetarGudev.jpg
Data urodzenia 13 lipca 1862
Data śmierci 8 maja 1932
Premier Bułgarii
Przynależność polityczna Partia Narodowo-Liberalna
Okres urzędowania od 16 marca 1907
do 29 stycznia 1908
Poprzednik Dimityr Stanczow
Następca Aleksandyr Malinow
Minister Spraw Wewnętrznych
Okres urzędowania od 16 marca 1907
do 29 stycznia 1908
Poprzednik Nikoła Genadijew
Następca Michaił Takew

Petyr Todorow Gudew (bułg. Петър Тодоров Гудев; ur. 13 lipca 1862 we wsi Gradec w Obwodzie Sliwen, zm. 8 maja 1932 w Sofii) – bułgarski publicysta, prawnik i polityk, członek Partii Narodowo-Liberalnej, deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 9. (1896-1898), 10. (1899-1900), 11. (1901), 12. (1902-1903) i 13. kadencji (1903-1908), Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1905-1907), premier Księstwa Bułgarii i minister spraw wewnętrznych (1907-1908).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ubogiej wiejskiej rodzinie, oboje jego rodzice byli niepiśmienni. Podstawowe wykształcenie zdobył w rodzinnej wsi, następnie rozpoczął naukę krawiectwa. W 1879 trafił do gimnazjum w Sliwenie, które po pięciu latach ukończył jako prymus. Wkrótce potem objął posadę nauczyciela w Chaskowie i w Bitoli. W 1885 jako ochotnik wziął udział w wojnie serbsko-bułgarskiej. Jesienią 1887 wyjechał do Paryża, gdzie rozpoczął studia prawnicze. Podczas pobytu na zachodzie prowadził badania Ewangeliarza Cara Iwana Aleksandra z XIV wieku, przechowywanego w British Museum oraz bułgarskiego przekładu Kroniki Konstantyna Manassesa zachowanego w Bibliotece Watykańskiej. Wyniki swoich prac opublikował później w prestiżowym bułgarskim czasopiśmie naukowym. Po uzyskaniu doktoratu powrócił do ojczyzny i zatrudnił się w Ministerstwie Oświaty Narodowej. W latach 1894-1906 pracował jako adwokat w Sofii, a także jako korespondent agencji prasowej Reuters i nauczyciel języka francuskiego. Między 1901 i 1902 był redaktorem partyjnego organu Нов век (w tłum. Nowy wiek).

Karierę polityczną zapoczątkował w 1896, kiedy to został wybrany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 9. kadencji. Do 1907 nieprzerwanie był deputowanym z ramienia Partii Narodowo-Liberalnej. Od października 1905 do marca 1907 pełnił funkcję Przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego. 16 marca 1907 został premierem Księstwa Bułgarii. 29 stycznia następnego roku podał się do dymisji i stopniowo wycofał się z aktywnego życia politycznego. Do śmierci pracował jako publicysta i komentator wydarzeń politycznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]