Phalaropus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Phalaropus[1]
Brisson, 1760
Płatkonóg szydłodzioby (P. lobatus)
Płatkonóg szydłodzioby (P. lobatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Parvordo Scolopacida
Nadrodzina Scolopacoidea
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Plemię Phalaropodini
Rodzaj Phalaropus
Synonimy
  • Amblyrhynchus Nuttall, 1840[2]
Gatunki
  • P. lobatus
  • P. fulicarius
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Phalaropusrodzaj ptaków z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj Phalaropus płatkonogów obejmuje gatunki zamieszkujące brzegi zbiorników wodnych tundry, a zimujące na morskich wybrzeżach lub na pełnym morzu, występujące w Ameryce Północnej i Eurazji[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała waha się między 16,5 do 19 cm, zaś jego masa wynosi 30-85 g. Samice są większe od samców; u płatkonoga szydłodziobego o 10%, u płaskodziobego o 20%. Ubarwienie w sezonie lęgowym z elementami czerwieni, bieli, szarości, czerni; miejscami płowe. Posiadają cienkie dzioby i duże oczy. Palce pokryte są płatkami skórnymi, skok bocznie spłaszczony.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Żerują w płytkiej wodzie, na wybrzeżu lub wzdłuż linii wodorostów wyrzuconych przez wodę. Żywią się głównie owadami, przeważnie są to ochotkowate i komarowate. Prócz tego zjadają chruściki, ślimaki, plankton, meduzy, bardzo małe ryby i skorupiaki. Płatkonóg płaskodzioby niekiedy zbiera pasożyty z grzbietów waleni. Jeżeli żerują na wodzie, przed zebraniem pożywienia zataczają w niej koło, przez co organizmy w niej przebywające wypływają.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Płatkonogi gniazdują zarówno samotnie, jak i w kolonii. Cechą charakterystyczną jest barwniejsze ubarwienie samic, które także tokują. Wybierają miejsce na gniazdo, lecz prawdopodobnie to samce je przygotowują. Samice przylatują na tereny lęgowe w czerwcu, wcześniej od samców, lecz niekiedy już z nimi. Tworzone pary nie są zbyt trwałe, lecz ptaki je tworzące nie oddalają się od siebie.

W lęgu zazwyczaj cztery jaja, o barwie owalnej do gruszkowatej; barwa oliwkowopłowa, występują czarne lub brązowe plamy. Masa jaja wynosi od 6-9 gram. Składane są w odstępie 24-30 godzin. Jeżeli samica po złożeniu jaj napotka inne samce w otoczeniu, może z nimi kopulować i założyć kolejny lęg. Inkubacja trwa 16-24 dni, młode są zagniazdownikami, po 3-6 godzinach od wyklucia opuszczają gniazdo, mieszczące się w kępie roślin w pobliżu wody. Opiekuje się nimi wyłącznie samiec, który ogrzewa je i nadzoruje. Młode są w pełni opierzone po 18-21 dniach od wyklucia.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą dwad gatunki[4]:

Przypisy

  1. Phalaropus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Nuttall, 1840. A manual of the ornithology of the United States and of Canada, 2nd ed., 2, s. 247
  3. Frank Gill, David Donsker: Family Scolopacidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.1. [dostęp 2014-03-01].
  4. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Phalaropodini Bonaparte, 1831 (Wersja: 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • red. Christopher Perrins: Ptaki. Wszystkie rodziny świata. Warszawa: Buchmann, 2012, s. 240-241. ISBN 978-83-7670-263-6.