Philemon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philemon[1]
Vieillot, 1816[2]
Przedstawiciel rodzaju – filemon dzioborogi (P. buceroides)
Przedstawiciel rodzaju – filemon dzioborogi (P. buceroides)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Philemon
Synonimy
  • Tropidorhynchus[a] Vigors & Horsfield, 1827[3]
  • Philemonopsis[b] Salvadori, 1880[4]
  • Neophilemon[c] Mathews, 1912[5]
  • Microphilemon[d] Mathews, 1912[5]
  • Alphaphilemon[e] Mathews, 1925[6]
  • Argentiphilemon[f] Mathews, 1925[7]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Philemonrodzaj ptaków z rodziny miodojadów (Meliphagidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, Nowej Gwinei, wschodniej Indonezji i Nowej Kaledonii[8].

Morfologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 21-37 cm, masa ciała 46-223 g[9]. Żywią się nektarem, owadami i innymi bezkręgowcami, kwiatami, owocami i nasionami.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od greckiego słowa φιλημων philēmōn, φιλημονος philēmonos oznaczającego „kochający, całujący”[10].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Merops moluccensis Gmelin

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8][11]:

Zaliczany wcześniej do tego rodzaju filemon kreskowany jest obecnie klasyfikowany w rodzaju Melitograis (Melitograis gilolensis). Natomiast filemon płowy (Philemon gordoni) został uznany za podgatunek filemona dzioborogiego (Philemon buceroides gordoni)[14][11]. Czasami wyróżnia się również P. (c.) kisserensis (filemon szary), takson wyodrębniany z P. citreogularis[15][16].

Uwagi

  1. Greckie τροπις tropis, τροπιδος tropidos – dziób statku; ῥυγχος rhunkhos – dziób.
  2. Rodzaj Philemon Vieillot, 1816, filemon; greckie οψις opsis – wygląd.
  3. Rodzaj νεος neos – nowy; rodzaj Philemon Vieillot, 1816, filemon.
  4. Greckie μικρος mikros – mały; rodzaj Philemon Vieillot, 1816, filemon.
  5. Greckie αλφα alpha – pierwszy; rodzaj Philemon Vieillot, 1816, filemon.
  6. Epitet gatunkowy Tropidorhynchus argenticeps Gould, 1839; rodzaj Philemon Vieillot, 1816, filemon.

Przypisy

  1. Philemon, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L. P. Vieillot: Vieillot's Analyse d'une nouvelle ornithologie élémentaire. Londyn: [Printed by Taylor and Francis], 1816, s. 47. (fr.)
  3. N. A. Vigors, T. Horsfield. A Description of the Australian Birds of the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at Arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 323, 1827 (ang.). 
  4. T. Salvadori. Prodromus Ornithologiae Papuasiae et Moluccarum. IX. Menuridae - Certhiidae - Nectariniidae - Dicaeidae - Meliphagidae. „Annali del Museo civico di storia naturale di Genova”. 16, s. 79, 1880-1881 (wł.). 
  5. 5,0 5,1 G. M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 1. Londyn: Witherby, 1912-1913, s. 117. (ang.)
  6. G. M. Mathews. Nomenclatural notes. „Bulletin of the British Ornithologists' Club”. 45, s. 94, 1924-1925 (ang.). 
  7. G. M. Mathews: The Birds of Australia. Cz. 12. Londyn: Witherby, 1925, s. 96. (ang.)
  8. 8,0 8,1 Frank Gill, David Donsker (red.): Honeyeaters (ang.). IOC World Bird List: Version 5.1. [dostęp 2015-04-11].
  9. Higgins, Christidis i Ford 2008 ↓, s. 679-685.
  10. J. A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-04-11]. (ang.)
  11. 11,0 11,1 Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Meliphagidae Vigors, 1825 - miodojady - Honeyeaters (wersja: 2015-02-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-04-11].
  12. Frank E. Rheindt, Robert O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 
  13. Higgins, Christidis i Ford 2008 ↓, s. 679.
  14. Philemon buceroides gordoni. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 17 kwietnia 2009]
  15. Charles G. Sibley, Burt L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of the Birds of the World. New Haven: Yale University Press, 1990. ISBN 9780300049695. (ang.)
  16. Higgins, Christidis i Ford 2008 ↓, s. 685.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Higgins, Les Christidis, Hugh Ford: Family Meliphagidae (Honeyeaters). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, David A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 498-691. ISBN 978-84-96553-45-3. (ang.)