Philip Boit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Philip Kimely Boit
Philip Kimely Boit
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1971
Eldoret
Wzrost 180 cm
Waga 70 kg
Dorobek medalowy

Philip Kimely Boit (ur. 12 grudnia 1971 w Eldoret) – kenijski biegacz narciarski, pierwszy w historii reprezentant Kenii na zimowych igrzyskach olimpijskich.

W 1998 roku podczas igrzysk w Nagano został pierwszym Kenijczykiem występującym na zimowych igrzyskach olimpijskich[1]. W biegu na 10 km stylem klasycznym zajął 92. (ostatnie) miejsce. Przybiegł wówczas na metę ponad dwadzieścia minut po zwycięzcy biegu, którym był Bjørn Dæhlie[2]. Rok później Boit wziął udział w mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Ramsau, gdzie w biegu na 10 kilometrów ponownie zajął ostatnią pozycję[3]. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 w Salt Lake City zakończył wyścig sprinterski na 64. miejscu, wyprzedzając pięciu zawodników i trzech zdyskwalifikowanych[4]. W biegu łączonym był natomiast 77. w kwalifikacjach[5].

Po tej imprezie Philip Boit przez dłuższy okres nie pojawiał się w międzynarodowych zawodach. Wystąpił natomiast w 2006 roku na igrzyskach w Turynie. W biegu na 15 km stylem klasycznym uplasował się na 91. miejscu i ponownie wyprzedził pięciu zawodników oraz trzech niesklasyfikowanych[6]. W 2007 roku uczestniczył w mistrzostwach w Sapporo i zajął 78. miejsce w sprincie oraz 111. w biegu na 15 kilometrów. Nie ukończył trasy biegu łączonego na 30 kilometrów. Na kolejnych mistrzostwach, w 2009 roku w Libercu był 131. w biegu sprinterskim, a biegu na 30 kilometrów ponownie nie ukończył.

W 2010 roku miał zamiar wystartować w igrzyskach w Vancouver i po nich zakończyć sportową karierę, jednak nie został dopuszczony do startu z powodu niespełnienia kwalifikacji olimpijskiej[7].

W 2011 roku po raz czwarty w karierze uczestniczył w mistrzostwach świata. Tym razem zajął 108. miejsce w biegu na 15 kilometrów techniką klasyczną i 118. miejsce w sprincie, a w biegu na 30 kilometrów nie został sklasyfikowany. Boit budził zainteresowanie mediów, sympatie kibiców i doping na trasach - gdziekolwiek się pojawił[8].

Jego kuzyn – Mike Boit był lekkoatletą, brązowym medalistą igrzysk olimpijskich w biegu na 800 metrów (1972)[9].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Data Konkurencja Czas Miejsce Strata Zwycięzca Źródło
1998, Nagano 12 lutego 1998 bieg na 10 km 47:25,5 92. 20:01,0 Bjørn Dæhlie [2]
2002, Salt Lake City 14 lutego 2002 bieg łączony 36:21,6 77. (nq) Thomas Alsgaard,
Frode Estil
[5]
19 lutego 2002 sprint 3:51,49 65. (nq) Tor Arne Hetland [4]
2006, Turyn 17 lutego 2006 bieg na 15 km 53:32,4 91. 15:31,1 Andrus Veerpalu [6]

Przypisy

  1. Kenya Winter Sports (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].
  2. 2,0 2,1 Cross Country Skiing at the 1998 Nagano Winter Games: Men's 10 kilometres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].
  3. FIS-Ski - resultats: Ramsau (AUT) World Ski Championships, 22.02.1999 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-04-12].
  4. 4,0 4,1 Cross Country Skiing at the 2002 Salt Lake City Winter Games: Men's Sprint (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].
  5. 5,0 5,1 Cross Country Skiing at the 2002 Salt Lake City Winter Games: Men's 10/10 kilometres Pursuit (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].
  6. 6,0 6,1 Cross Country Skiing at the 2006 Torino Winter Games: Men's 15 kilometres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].
  7. Sprzedał pięć krów, ale nie wystąpi w Vancouver (pol.). eurosport.pl, 10 lutego 2010. [dostęp 2012-04-12].
  8. Czarny Ląd i białe szaleństwo (pol.). gazeta.pl, 11 lutego 2010. [dostęp 2012-04-12].
  9. Mike Boit Biography and Olympic Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-04-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]