Philipp Karl von Alvensleben

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Philipp Karl Graf von Alvensleben (1745–1802), malował Anton Graff w 1800

hrabia Philipp Carl von Alvensleben-Hundisburg (ur. 16 grudnia 1745 w Hanowerze, zm. 21 października 1802 w Berlinie), pruski minister, prawnik, dyplomata i polityk.

Jego ojcem był Gebhard August von Alvensleben, a matką Dorothea Friederike Agnes von Hardenberg.

W latach 1770-1774 Philipp Carl von Alvensleben pracował w pruskim sądownictwie. Od 1 października 1770 był referendarzem w Prenzlow a potem w Magdeburgu i Halberstadt, następnie w sądzie odwoławczym (Obergericht) w Stendal (1772). W latach 1774-75 był kawalerem dworu księżniczki pruskiej. W tym czasie został też deputowanym stanów Starej Marchii.

W latach 1775-1787 był pruskim posłem w Dreźnie. W roku 1787 razem z saskim ministrem von Stutterheimem podpisał tajną konwencję w sprawie sukcesji bawarskiej. W tym samym roku został członkiem honorowym berlińskiej Akademii Sztuk i Nauk (Akademie der Künste und Wissenschaften).

W 1788 został posłem nadzwyczajnym Królestwa Prus w Holandii. 13 czerwca tego roku podpisał preliminaria, które doprowadziły wkrótce do sojuszu prusko-holendersko-brytyjskiego. W 1789 roku został posłem w Londynie (do 1791).


1 maja 1791 został szefem Kabinettsministerium = pruskim MSZ (Geh. Staats-, Kriegs- und Kabinettsminister), W 1792 przyjęty do zakonu czerwonego orła. W 1798 otrzymał Order Czaernego Orła. Po śmierci Karla Wilhelma Fincka von Finckensteina (1800) został (w 1801) najważniejszym ministrem gabinetu i jedynym kierownikiem pruskiej polityki zagranicznej.

Philipp Carl mieszkał w Berlinie w Vossisches Haus przy Wilhelmstraße (od 1792), następnie w Massowsches Haus przy Unter den Linden (od 1798), a od 1800 przy Unter den Linden 7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]