Philippe Marie Leclerc

	Philippe Leclerc de Hauteclocque
	Marszałek Francji
Data i miejsce urodzenia	22 listopada 1902; Belloy-Saint-Léonard, Francja
Data i miejsce śmierci	28 listopada 1947; okolice Colomb-Béchar, Algieria francuska
	Przebieg służby
Lata służby	1924–1947
Siły zbrojne	Armée française
Stanowiska	d-ca 2 Dywizji Pancernej
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa: kampania o Gabon,; operacja Overlord,; wyzwolenie Paryża;
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Znaczek Poczty Kirgistanu z wizerunkiem marsz. Philippe'a Leclerca, 2005

Philippe Marie Leclerc, właściwie Philippe François Marie de Hauteclocque a. Philippe Leclerc de Hauteclocque (ur. 22 listopada 1902 w Belloy-Saint-Léonard, zm. 28 listopada 1947 w wypadku lotniczym w Algierii) – francuski dowódca wojskowy, generał armii Armée française, marszałek Francji (1952, pośmiertnie).

Życiorys [edytuj]

W 1924] ukończył École Spéciale Militaire de Saint-Cyr i wstąpił do armii Francuskiej. W 1937 został awansowany do stopnia kapitana. Po klęsce Francji w czerwcu 1940 postanowił przyłączyć się do Wolnych Francuzów i udał się do Anglii. Generał Charles de Gaulle awansował go do stopnia majora i skierował do Francuskiej Afryki Równikowej jako gubernatora Kamerunu. Podległe mu oddziały pokonały wojska państw Osi atakujące Czad w listopadzie 1940, a następnie – rosnąc w siły – odbył zwycięską kampanię w Afryce Zachodniej odznaczając się jako dowódca podczas walk w Tunezji. W międzyczasie dosłużył się stopnia generała brygady (1941).

Po lądowaniu w Normandii w czerwcu 1944 dowodzona przezeń 2 Dywizja Pancerna została skierowana do Paryża dla wsparcia powstania, które tam wybuchło. Leclerc przyjął kapitulację załogi niemieckiej na dworcu Gare Montparnasse. W dalszych miesiącach wojny jego oddziały wyzwoliły Strasburg, a swój szlak bojowy zakończyły w górskiej kwaterze Adolfa Hitlera w Berchtesgaden. W czasie wyzwalania Francji Leclerc kazał rozstrzelać bez sądu 12 wziętych do niewoli francuskich żołnierzy Waffen-SS^[1].

Po zakończeniu wojny w Europie otrzymał (wraz ze stopniem generała dywizji – fr. général de division) dowództwo sił francuskich w rejonie Pacyfiku i reprezentował Francję podczas podpisania przez Japonię aktu kapitulacji w Zatoce Tokijskiej. Jako głównodowodzący w Indochinach pokonał blokujące Sajgon siły Việt Minhu.

Zginął w wypadku lotniczym w okolicach Colomb-Béchar (obecnie Baszszar) w Algierii. Pośmiertnie został wyniesiony do godności marszałka Francji.

Awanse [edytuj]

podporucznik (sous-lieutenant) – 9 września 1924
porucznik (lieutenant) – 26 października 1926
kapitan (capitaine) – 25 grudnia 1934
komendant (commandant) – 31 lipca 1940
pułkownik (colonel) – 25 listopada 1940 (z pominięciem stopnia podpułkownika) (lieutenant-colonel)
generał brygady (général de brigade) – 10 sierpnia 1941 (tymczasowo); 14 kwietnia 1942 (awans ostateczny)
generał dywizji (général de division) – 25 maja 1943
generał korpusu armii (général de corps d'armée) – 25 maja 1945
generał armii (général d'armée) – 14 lipca 1946
marszałek Francji (maréchal de France) – 23 sierpnia 1952 (pośmiertnie)