Philippe Moureaux

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Philippe Moureaux
Affiche A3 Philippe Moureaux (Mario Scolas)- 2006 copie.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1939
Etterbeek
Minister-prezydent wspólnoty francuskiej Belgii
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 1981
do 1985
Następca Philippe Monfils
Minister-prezydent wspólnoty francuskiej Belgii
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 1988
do 1988
Poprzednik Philippe Monfils
Następca Valmy Feaux

Philippe Moureaux (ur. 12 kwietnia 1939 w Etterbeek) – belgijski francuskojęzyczny polityk oraz historyk, parlamentarzysta, były minister spraw wewnętrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia doktor w zakresie literatury i historii filozofii, kształcił się na Université Libre de Bruxelles. Na tej uczelni zajmuje stanowisko profesora historii gospodarczej. Działa we frankofońskiej Partii Socjalistycznej, od 1995 będąc jej wiceprzewodniczącym.

W 1980 krótko był ministrem spraw wewnętrznych i reform instytucjonalnych, następnie do 1981 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości i reform instytucjonalnych w rządach Wilfrieda Martensa. W latach 1981–1995 sprawował mandat posła do Izby Reprezentantów. Pomiędzy 1981 a 1985 i ponownie od lutego do maja 1988 był ministrem-prezydentem wspólnoty francuskiej Belgii. W 1983 po raz pierwszy został radnym gminnym Sint-Jans-Molenbeek.

W 1988 wszedł w skład władz administracyjnych Regionu Stołecznego Brukseli, obejmując stanowisko zastępcy ministra-prezydenta oraz ministra spraw regionalnych i reform instytucjonalnych. Był nim do 1991, następnie do 1992 odpowiadał za sprawy społeczne.

W latach 1992–1993 w rządzie federalnym sprawował urząd ministra spraw społecznych. W okresie 1993–1997 był członkiem rady dyrektorów (od 1995 dyrektorem) portu w Brukseli. W 1992 po raz pierwszy został burmistrzem Sint-Jans-Molenbeek, od tego czasu zajmuje to stanowisko. Od 1999 jako przedstawiciel wspólnoty francuskiej zasiada w krajowym Senacie.

Uhonorowany tytułem ministra stanu, odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Leopolda II oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Leopolda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]