Philippus da Caserta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Philippus da Caserta (zm. koniec XIV wieku) - średniowieczny teoretyk muzyki i kompozytor związany ze stylem ars subtilior, ojciec Antonella. Działał na dworze papieskim w Awinionie w latach 70. XIV w. Większość twórczości to ballaty oraz ballady, chociaż niedawno odkryto jego Credo i ronda. Jego ballada En attendant souffrir została napisana przez Bernabò Viscontiego, co zostało potwierdzone przez obecność motta tego artysty. Dwa utwory Caserty: En remirant i De ma dolour, korzystają z fragmentów tekstów zaczerpniętych z chansonów stworzonych przez najsłynniejszego kompozytora tamtych czasów, Guillaume'a de Machauta. Reputacja Caserty była na tyle znacząca, że znany kompozytor Johannes Ciconia korzystał z części jego ballad w swoich własnych utworach.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie utwory były na trzy głosy.

Ballady[edytuj | edytuj kod]

  • De ma dolour
  • En attendant souffrir
  • En remirant vo douce pourtraiture
  • Il n'est nulz homs
  • Par le grant senz
  • Par les bons Gedeons

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Credo
  • Rondo, Espoir dont tu m'as fayt (sporne)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gilbert Reaney, "Caserta, Philippus de". The New Grove Dictionary of Music and Musicians online.