Phillips Idowu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Phillips Idowu
20090818 Phillips Idowu.jpg
Phillips Idowu podczas mistrzostw świata w Berlinie (2009)
Klub Belgrave Harriers
Wzrost 192 cm
Masa ciała 89 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Phillips Idowu (ur. 30 grudnia 1978 w Londynie) – brytyjski lekkoatleta, specjalizujący się w trójskoku

Rodzice Idowu pochodzą z Nigerii[1][2]. W dużej imprezie międzynarodowej zadebiutował w 1997 kiedy to zajął czwartą lokatę na mistrzostwach Europy juniorów[3]. Dwa lata później uplasował się na piątym miejscu w mistrzostwach Europy młodzieżowców. Swój pierwszy start na igrzyskach olimpijskich (2000) zakończył na szóstym miejscu (w eliminacjach osiągnął drugi rezultat – 17,12). W 2001 był dziewiąty na mistrzostwach świata, a w 2002 do piątego miejsca na mistrzostwach Europy dołożył pierwszy medal dużej imprezy zdobywając srebro igrzysk Wspólnoty Narodów. Z powodu kontuzji nie startował w sezonie 2003, a na igrzyskach olimpijskich w Atenach (2004) po uzyskaniu w eliminacjach wyniku 17,33 nie oddał żadnej ważnej próby w finale. Odpadł w eliminacjach na halowych mistrzostwach Europy w 2005. W 2006 wygrał igrzyska Wspólnoty Narodów oraz był szósty na mistrzostwach Europy, a w kolejnym sezonie najpierw zdobył złoty medal halowego czempionatu Starego Kontynentu, a później był szósty na mistrzostwach globu. Pasmo sukcesów rozpoczął zimą 2008 kiedy to zdobył halowego mistrzostwo świata. Po tym sukcesie został latem wicemistrzem olimpijskim. W Berlinie, w sierpniu 2009, zdobył mistrzostwo świata (po tym osiągnięciu został wybrany najlepszym lekkoatletą Europy w plebiscycie European Athlete of the Year Trophy), a rok później w Barcelonie został mistrzem Starego Kontynentu. Wicemistrz świata z Taegu (2011). Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w trójskoku[4]. Z powodu przerwy w karierze nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013)[5][6]. Wielokrotny medalista mistrzostw Wielkiej Brytanii, reprezentant kraju w meczach międzypaństwowych, pucharze Europy i drużynowym czempionacie Europy.

Rekordy życiowe: stadion – 17,81 (29 lipca 2010, Barcelona); hala – 17,75 (9 marca 2008, Walencja), rezultat ten jest halowym rekordem Wielkiej Brytanii.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik wykonujący swoją próbę podczas mistrzostw świata w Berlinie w sierpniu 2009
Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
1997 Mistrzostwa Europy juniorów Słowenia Lublana 4. miejsce 16,34
1999 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 5. miejsce 16,39
2000 Igrzyska olimpijskie Australia Sydney 6. miejsce 17,08
2001 Mistrzostwa świata Kanada Edmonton 9. miejsce 16,60
2002 Igrzyska Wspólnoty Narodów Anglia Manchester Silver medal blank.svg 2. miejsce 17,68
2002 Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium 5. miejsce 16,92
2002 Finał Grand Prix IAAF Francja Paryż 7. miejsce 16,35
2004 Superliga pucharu Europy Polska Bydgoszcz 3. miejsce 17,10
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny el. – 2. miejsce 17,33
2005 Halowe mistrzostwa Europy Hiszpania Madryt el. – 11. miejsce 16,44
2006 Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Melbourne Gold medal blank.svg 1. miejsce 17,45
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 5. miejsce 17,02
2007 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Birmingham Gold medal europe.svg 1. miejsce 17,56
2007 Superliga pucharu Europy Niemcy Monachium 2. miejsce 17,21
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka 6. miejsce 17,09
2008 Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Walencja Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 17,75
2008 Superliga pucharu Europy Francja Annecy 1. miejsce 17,46
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin Silver medal olympic.svg 2. miejsce 17,62
2009 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Portugalia Leiria 2. miejsce 17,50
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 17,73
2009 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Grecja Saloniki 4. miejsce 17,03
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 2. miejsce 17,12
2010 Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona Gold medal europe.svg 1. miejsce 17,81
2010 Puchar interkontynetnalny Chorwacja Split 3. miejsce 17,24
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 17,77
2012 Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn el. – 14. miejsce 16,53
2014 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Niemcy Brunszwik 4. miejsce 16,37
2014 Igrzyska Wspólnoty Narodów Szkocja Glasgow 5. miejsce 16,45

Przypisy

  1. Yomi Omogbeja: African Drain (ang.). athleticsafirca.com. [dostęp 20 grudnia 2010].
  2. Gwiazdy Enea Cup 2011 (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 3 czerwca 2011].
  3. Lionel Peters i Tomas Magnusson: 1997 European Junior Championships (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 20 grudnia 2010].
  4. Spectacular conclusion to 2011 Diamond Race in Brussels – Samsung Diamond League, FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 17 września 2010].
  5. Jessica Ennis-Hill out of world track and field championships (ang.). NBC OlympicTalk. [dostęp 7 sierpnia 2013].
  6. Wielcy nieobecni w Moskwie (pol.). pzla.pl. [dostęp 7 sierpnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]