Poroblaszek żółtoczerwony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Phylloporus rhodoxanthus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Poroblaszek żółtoczerwony
Weilangta Phylloporus sp.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Rząd borowikowce
Rodzina borowikowate
Rodzaj 'poroblaszek
Gatunek poroblaszek żółtoczerwony
Nazwa systematyczna
Phylloporus rhodoxanthus (Schwein.) Bres.
Fung. trident. 2(14): 95 (1900)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
2011-07-09 Phylloporus rhodoxanthus subsp. americanus 157205.jpg

Poroblaszek żółtoczerwony (Phylloporus rhodoxanthus (Schwein.) Bres.) – gatunek grzybów należący do rodziny borowikowatych (Boletaceae)[1]. Jest jedynym przedstawicielem borowikowatych o blaszkowatym hymenoforze.

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podała Alina Skirgiełło w 1960[2] . Niektóre synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus paradoxus Kalchbr. 1874
  • Agaricus pelletieri Lév. 1867
  • Boletus paradoxus (Kalchbr.) D.M. Hend.
  • Clitocybe pelletieri (Lév.) Gillet, 1874
  • Flammula paradoxa (Kalchbr.) Sacc. 1887
  • Paxillus pelletieri (Lév.) Velenovsky, 1920
  • Phylloporus paradoxus (Kalchbr.) Cleland 1934
  • Phylloporus rhodoxanthus subsp. europaeus Singer 1938
  • Xerocomus pelletieri (Lév.) Bresinsky & Manfr. Binder 2003

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

4-8 cm średnicy, mięsisty, wypukły, później rozpostarty, brązowoczerwony o matowej powierzchni.

Blaszki

Cytrynowe do złocistożółtych, połączone wyraźnie licznymi żyłkami[4].

Trzon

Żółtoczerwony do brązowożółtego, cylindryczny, u podstawy zwężony.

Miąższ

Miękki, bladożółty. Smak łagodny, zapach słaby, grzybowy[4].

Zarodniki

Elipsoidalno-wrzecionowate, gładkie. Wysyp zarodników: żółtoochrowy[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W lasach liściastych i mieszanych, rzadko w iglastych. Rośnie na ziemi, pod grabami, bukami, świerkami, sosnami i dębami. Owocniki pojawiają się od lipca do października[2]. W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych[5]. Znajduje się na czerwonych listach gatunków zagrożonych także w Belgii, Czechach, Niemczech, Danii, Norwegii, Holandii, Szwecji i Słowacji[2].

Od 2014 r. w Polsce jest objęty ochroną częściową grzybów[6], dawniej podlegał ochronie ścisłej.

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 2,2 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 Czesław Narkiewicz: Grzyby chronione Dolnego Śląska. Jelenia Góra: Wydawnictwo Muzeum Przyrodniczego, 2005. ISBN 83-89863-20-0.
  5. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej grzybów