Phymatarum borneense

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Phymatarum borneense
Systematyka[1]
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klad okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina obrazkowate
Podrodzina Aroideae
Rodzaj Phymatarum
Gatunek Phymatarum borneense
Nazwa systematyczna
Phymatarum borneense M.Hotta
Mem. Coll. Sci. Kyoto Imp. Univ., Ser. B, Biol. 32(1): 29 (1965)
Synonimy

Phymatarum montanum M.Hotta

Phymatarum borneense M.Hotta – gatunek rośliny, reofitycznego chamefitu, z monotypowego rodzaju Phymatarum z plemienia Schismatoglottideae w rodzinie obrazkowatych, endemiczny dla Borneo. Zasiedla błotniste brzegi meandrujących strumieni nizinnych oraz rzadziej nisko położone, okresowo zalewowe tereny leśne. Nazwa naukowa pochodzi od greckich słów φύματος (phymatos – wierzchołek, guzek, obrzęk) i άρον (aronArum)[2]; borneense odnosi się do miejsca występowania gatunku.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Płożąca lub zwisająca roślina o wysokości do 40 cm.
Łodyga
Mięsista, z międzywęźlami, o długości do 3 cm i średnicy do 2 cm. Zwykle ukorzeniona na całej długości.
Liście
Roślina tworzy kilka liści. Ogonek krótszy lub równy długości blaszki liściowej, o długości od 5 do 27 cm, odosiowo spłaszczony, tworzący pochwę u nasady. Blaszki odwrotnie lancetowate do wąsko eliptycznych, o wymiarach 12-25×2,5-8 cm, grubo błoniaste, twarde; odosiowo błyszczące i ciemnozielone, przyosiowo jaśniejsze; wierzchołkowo spiczaste, z krótkim kończykiem. Żyłki pierwszorzędowe przyosiowo wyraźne, o purpurowym odcieniu, dalej o odcieniu blaszki. Użyłkowanie tworzy regularną siateczkę.
Kwiaty
Roślina tworzy od jednego do trzech jednopiennych kwiatostanów typu kolbiastego pseudancjum. Szypułka otoczona pochewką przypominającą języczek, w okresie kwitnienia krótsza od pochwy kwiatostanu, później wydłużona. Pochwa o długości od 6 do 9,5 cm, zwężona; w dolnej części wąsko jajowata, lekko asymetryczna, zielona do purpurowo-zielonej. Górna część kremowa do różowej, szeroko lancetowata, ostro zakończona. Kolba o długości od 5 do 7 cm. Kwiaty żeńskie położone na długości do 2,5 cm. Słupki duże, stłoczone, o średnicy do 3 mm, kuliste, mocno wgłębione. Znamię słupka osadzone, tarczowate, lekko wgłębione centralnie, brodawkowate. Kwiaty męskie położone na długości do 1,3 cm, oddzielone od żeńskich paskiem prątniczek, przylegającym do pochwy, o długości do 1 cm. Prątniczki nieregularnie zaokrąglone lub prostokątne, nieco wgłębione centralnie, brodawkowate. Pręciki długie, okrągło-prostokątne, o średnicy około 2 mm, na szczycie dzwonowato-brodawkowate. Pylniki ze smukłym, ostro skierowanym w dół wierzchołkiem przypominającym róg, o długości 0,8 mm. Wyrostek kolby wąsko stożkowaty o długości do 3,5 cm, tępy, pokryty prątniczkami.
Owoce
Zielono-białe jagody, wydłużone, odwrotnie jajowate, o długości do 6 mm i średnicy do 4 mm. Nasiona eliptyczne, o długości do 5 mm i średnicy 1,5 mm. Łupina podłużnie żeberkowana.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-20].
  2. Umberto Quattrocchi: CRC world dictionary of plants names: common names, scientific names, eponyms, synonyms, and etymology. Boca Raton: CRC Press, 1999. ISBN 0-8493-2673-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Bogner & A. Hay. Schismatoglottideae (Araceae) in Malesia II — Aridarum, Bucephalandra, Phymatarum and Piptospatha. „Telopea”. 9(1), s. 195-198, 2000 (ang.). 
  • R. Govaerts i D.G. Frodin: World Checklist and Bibliography of Araceae (and Acoraceae). The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew, 2002. s. 1-560.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]