Pięcioksiąg konfucjański
Pięcioksiąg konfucjański (chin. upr.: 五经; chin. trad.: 五經; pinyin: Wǔjīng) – zestaw pięciu ksiąg klasycznych w Chinach. Ich autorstwo tradycja przypisuje Konfucjuszowi, jednak z ustaleń sinologów wynika, iż pierwsze trzy księgi powstały jeszcze przed Konfucjuszem.
W skład Pięcioksięgu konfucjańskiego wchodzą:
- Księga Przemian (Yijing)
- Księga Pieśni (Shijing)
- Księga Rytuałów (Liji)
- Księga Dokumentów (Shujing)
- Kronika Wiosen i Jesieni (Chunqiu)
Pierwotnie istniała jeszcze szósta księga – Księga Muzyki (Yuejing), która zaginęła pod koniec panowania dynastii Zhou.
Księgi Pięcioksięgu konfucjańskiego, wraz z Czteroksięgiem konfucjańskim odgrywają w Chinach rolę podobną do Biblii w społeczeństwach zachodnich. Stanowią podstawę etyki i filozofii.
Oryginalne teksty Pięcioksięgu zostały spalone w III wieku p.n.e. z rozkazu cesarza Shi Huangdi. Odtworzono je na podstawie przekazów ustnych i zachowanych fragmentów w okresie dynastii Han.
[edytuj] Bibliografia
- Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.
|
|||||||||||||||||
