Pięciornik biały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pięciornik biały
Potentilla alba close-up2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj pięciornik
Gatunek pięciornik biały
Nazwa systematyczna
Potentilla alba L.
Sp. pl. 1:495. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Morfologia
Kwiat
Liść

Pięciornik biały (Potentilla alba L.) – gatunek byliny kłączowej z rodziny różowatych (Rosaceae). Gatunek neutralny wobec kontynentalizmu. W Polsce gatunek dość pospolity występuje m.in. w Masywie Grochowej (Brzeźnica), okolice Grochowa, w rezerwatach przyrody Dolina Rospudy, Góra Radunia, Łąka Sulistrowicka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina niskopienna, okrywowa o wysokości od 6 do 25 cm czasami i wyżej.
Organy podziemne
Kłącze grube bez rozłogów krótkie, pokryte ciemnobrunatnymi resztkami przylistków i zakończone rozetką liści. Wyrastają z niego korzenie wrzecionowato zgrubiałe, mięsiste.
Łodyga
Widlasto rozgałęziona, pełzająca. Podnoszą się pędy kwiatonośne, zakończone 2-3 kwiatami. Są one zwykle krótsze od liści odziomkowych, skąpo ulistnione, z nielicznymi 3-listkowymi liśćmi.
Liście
Liście odziomkowe głęboko powcinane, dłoniaste, 5-listkowe, osadzone na długich ogonkach. Listki siedzące, podługowate, jajowatolancetowate, z nielicznymi ząbkami na szczycie, z wierzchu ciemnozielone od spodu i na brzegach srebrnoszare, jedwabiście owłosione. Przylistki czerwonożółte.
Kwiaty
Płatki korony dość duże, sercowate, biało kremowe w liczbie pięciu, tworzą okwiat o średnicy 2-2,5 cm. Płatki poprzedzielane są srebrzysto owłosionymi działkami. Zebrane w luźne kwiatostany osadzone są pojedynczo na długich szypułkach wyrastających z wierzchołków łodygi lub kątów liści. W środku kwiatu liczne słupki i pręciki na wypukłym dnie kwiatowym.
Owoc
Orzeszek, odpadający.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina, hemikryptofit, w pełni mrozoodporna, pączki zimujące znajdują się na poziomie ziemi. Kwitnie w okresie od kwietnia do czerwca.
Siedlisko
rośnie w lasach liściastych, zaroślach w miejscach słonecznych i nieznacznie ocienionych, na glebach piaszczysto-gliniastych, przeciętnie żyznych, dobrze przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych na wiosnę, a suchych latem o obojętnym pH .
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku All. świetlistych dąbrów Potentillo albae-Quercion petraeae[2].

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Roślina wykorzystywana w ogrodach skalnych oraz na rabaty mieszane. Podstawowym walorem są ozdobne liście i kwiaty. Wymaga słonecznego stanowiska. Nie jest wymagający co do gleby, ale najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych lub piaszczysto-gliniastych. Rozmnaża się go z sadzonek lub nasion wysiewanych jesienią. Strefy mrozoodporności 5-9[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001.
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.