Pięciornik krzewiasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pięciornik krzewiasty
Potentilla-fruticosa.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj pięciornik
Nazwa systematyczna
Potentilla fruticosa L.
: Sp. pl. 1:495. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kultywar o białych kwiatach
kwiat
Kultywar 'Red Ace'
Kultywar o różowych kwiatach

Pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa L.) – gatunek rośliny wieloletniej, należący do rodziny różowatych. Rodzime obszary jego występowania to Europa i Azja, rozprzestrzenił się również na innych obszarach[2]. W Polsce występuje wyłącznie w uprawie.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

  • Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim podgatunku Dasiphora fruticosa (L.) Rydb. subsp. fruticosa L. 11-May-2006 by ARS Systematic Botanists[3].
  • Synonimy[2]: Pentaphylloides fruticosa (L.) O. Schwarz, Potentilla fruticosa L., Potentilla rigida Wall. ex Lehm.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Gęsty krzew o wysokości 0,2-1,5 m i regularnym, kulistym pokroju.
Pędy
Łukowato wzniesione, rozgałęziające się. Kora na starszych pędach jest postrzępiona, czerwonobrunatna.
Liście
Pierzasto złożone, składające się z 5-7 bezogonkowych listków. Są one całobrzegie, wąskoeliptyczne, obustronne jedwabiście owłosione i przeważnie mają podwinięte brzegi.
Kwiaty
Wyrastają pojedynczo lub po kilka na końcach pędów. Mają promienistą koronę o średnicy do 3 cm. Płatki u odmian ozdobnych w kolorze białym, różowym lub żółtym. Wewnątrz korony liczne słupki i pręciki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Uprawiany jest jako roślina ozdobna. Swoją popularność zawdzięcza faktowi długotrwałego kwitnienia, ładnemu, zwartemu pokrojowi oraz łatwości uprawy. Jest wytrzymały na mrozy, suszę i zanieczyszczenia powietrza. Rośnie powoli i jest długowieczny. Nadaje się do ogrodów skalnych, na rabaty, do parków, zadrzewień osiedlowych, na żywopłoty i formowane szpalery (dobrze znosi cięcie). Nadaje się również do tworzenia bonsai.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymaga słonecznego stanowiska. Nie jest wymagający co do gleby, ale najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych lub piaszczysto-gliniastych. Odczyn gleby nie ma znaczenia, równie dobrze rośnie na glebach kwaśnych, jak i zasadowych[4]. Rozmnaża się go z sadzonek lub nasion wysiewanych jesienią.

Odmiany (wybór)[4][edytuj | edytuj kod]

  • 'Abbotswood' – rozłożysty krzew o białych kwiatach
  • 'Beesii' – ma jaskrawożółte kwiaty i srebrne liście
  • 'Goldfinger' – liście wąskie, kwiaty jaskrawożółte o średnicy 4 cm, wysokość 1,3 m i 1,5 m szerokości
  • 'Goldstar' – ma wzniesiony pokrój i ciemnożółte kwiaty, wysokość 0,8 m i 1 m szerokości
  • 'Maanleys' – kwiaty bladożółte, liście niebieskozielone, wysokość do 1,2m
  • 'Promose Beauty' – kwiaty żółte, podobne do kwiatów róż botanicznych
  • 'Tangerine' – ma złoto-pomarańczowe kwiaty
  • 'Red Ace' – odmiana niska (do 0,6 m, rzadko do metra) o drobnych liściach i kwiatach cynobrowych (pomarańczowoczerwonych)
  • 'Pink Beauty' ® (nazwa handlowa: Lovely Pink) – 0,8 m wysokości i szerokości, kwiaty ok. 3 cm średnicy, ciemnoróżowe, nie blaknące na słońcu
  • 'Blink' ('Princess') – drobna (do 0,4 m) odmiana o kwiatach różowych, w pełnym słońcu blednących
  • 'Marion Red Robin' ® – odmiana o kwiatach jaskrawo czerwono-cynobrowych, wysokość 0,5 m i 1 m szerokości

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista roślin wykorzystywanych do formowania bonsai

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  4. 4,0 4,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  3. Katalog roślin II. Drzewa, krzewy, byliny.. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni, Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.