Pięciornik rozłogowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pięciornik rozłogowy | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | pięciornik |
| Gatunek | pięciornik rozłogowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Potentilla reptans L. Sp. Pl. ed. 1510 (1753) |
|
Pięciornik rozłogowy (Potentilla reptans L.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych (Rosaceae Juss.). Rośnie dziko w Europie, Afryce Północnej i Azji, rozprzestrzenił się również gdzieniegdzie poza obszary swojego rodzimego występowania[2]. W Polsce jest bardzo pospolity na całym obszarze[3].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Wszystkie nadziemne łodygi są płożące się lub podnoszące się. Wyrastają z grubego i słabo rozgałęziającego się kłącza. Pędy zakorzeniają się w węzłach (również kwiatonośne). Mają długość 30-100 cm, są pojedyncze, lub słabo tylko rozgałęzione. Pod ziemią grube i słabo rozgałęzione kłącze.
- Liście
- Dłoniaste, zazwyczaj 5-, czasem 3-listkowe. Blaszka liściowa odwrotnie jajowata, spodem owłosiona.
- Kwiaty
- 5-płatkowe, osadzone pojedynczo w kątach liści na kilkucentymetrowych szypułkach. Kwiat o średnicy 1,5–2,5 cm.
- Owoce
- Drobne i całkiem nagie niełupki.
[edytuj] Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: przydroża, wilgotne łąki, zarośla. Gatunek częsty na niżu i w górach po regiel dolny. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O/All. Agropyro-Rumicion crispi i Ass. Ranunculo-Alopecuretum[4]. Liczba chromosomów 2n= 28[3].
[edytuj] Zmienność
Tworzy mieszańce z pięciornikiem rozścielonym (P. x mixta Nolte) i z p. kurze ziele[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.