Pięciornik wiosenny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pięciornik wiosenny | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | pięciornik |
| Gatunek | pięciornik wiosenny |
| Nazwa systematyczna | |
| Potentilla neumanniana Rchb. Fl. germ. excurs. 592. 1832 |
|
Pięciornik wiosenny (Potentilla neumanniana Rchb.) – gatunek rośliny z rodziny różowatych (Rosaceae Juss.). Pochodzi z Europy (Szwecja, Belgia, Niemcy, Estonia, Łotwa)[2]. W Polsce występuje rzadko.
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Osiąga wysokość 5–15 cm, często tworzy darnie.
- Łodyga
- Rozesłana lub wznosząca się, często czerwonawa, przeważnie owłosiona. Pędy silnie wydłużone i częściowo płożące się. Pod ziemią roślina posiada kłącze zakończone jedną lub kilkoma różyczkami liściowymi.
- Liście
- Górne łodygowe siedzące, zazwyczaj całobrzegie, mniejsze niż dolne. Przylistki liści odziomkowych są równowąsko-lancetowate lub równowąskie i nietrwałe. Pod spodem liście owłosione prostymi, lub lekko zagiętymi włoskami.
- Kwiaty
- Płatki korony owalne, nie zachodzą na siebie, jasno lub ciemnożółte. Kwiaty osadzone na szypułkach długości 1–2 cm. Szyjki słupka lejkowomaczugowate.
Biologia i ekologia[edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: murawy suche i półsuche, zbocza, skały, przydroża. Kwitnie od marca do maja. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Festuco-Brometea[3].
Zmienność[edytuj]
Tworzy mieszańce z p. omszonym, p. piaskowym, p. siedmiolistkowym i p. srebrnym (P. x jaeggiana Siegfrid)[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.