Pięciu dobrych cesarzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pięciu dobrych cesarzycesarze rzymscy, którzy panowali w latach 96–180. Byli to w kolejności chronologicznej:

Słynęli oni z umiaru w korzystaniu z władzy. Sukcesja w ich epoce następowała w sposób pokojowy. Każdy cesarz adoptował następcę, w ten sposób unikając politycznej walki związanej z sukcesją, zarówno przed jak i po niej. Okres ich panowania uznaje się powszechnie za złoty wiek rzymskiego państwa.

Razem z Werusem i Kommodusem tworzyli oni dynastię Antoninów.