Piękna Ogrodniczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem
Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem
Autor Rafael Santi
Rok wykonania ok. 1507 - 1508
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 120 × 80 cm
Muzeum Luwr

Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem (Piękna Ogrodniczka, fr. La belle jardinière[1]) – obraz włoskiego malarza i architekta Rafaela Santiego.

Rafaelo namalował bardzo wiele obrazów, których tematem była Madonna z Dzieciątkiem i św. Janem Chrzcicielem. Wiele prac powstało w okresie florenckim, kiedy Rafael szkolił swój warsztat pod wpływem Leonarda da Vinci czy Michała Anioła, toteż mamy tu do czynienia ze swoistą syntezą stylów. We Florencji przebywał od 1504 do 1508 roku. Namalował wówczas trzy obrazy o tej samej tematyce: Madonnę w zieleni (zwana Madonną na łące), Madonnę ze szczygłem oraz Madonnę Terranuova. Pierwsze dwa dzieła mają podobną kompozycję, opartą na trójkącie, a postać Matki Boskiej wzorowana jest na tej samej osobie, twarz i ciało jest wymodelowane w sposób odmienny niż choćby u Leonarda. Rafael zastosował tu wyraźny kontur. Tło obrazu również zasługuje na uwagę, detale namalowane są z dużą dbałością o szczegóły.

Obraz Piękna Ogrodniczka powstał na zlecenie sieneńskiego szlachcica Filippa Sergardiego. Niebieski płaszcz zwisający z ramienia jest domalowanym elementem przez ucznia Rafaela – Ridolfo del Ghirlandio. Wersja bez płaszcza widoczna jest na obrazie Madonna w zieleni, gdzie występuje podobny pejzaż, a Matka Boska w tym samym geście podtrzymuje Jezusa. Po ukończeniu Pięknej ogrodniczki obraz został przewieziony do Sieny, gdzie znajdował się do czasu zakupienia go przez króla Francji Franciszka I. Obecnie znajduje się w zbiorach Luwru w Paryżu.

Wokół postaci Rafael, wzorem swoich mistrzów, umieścił symboliczne elementy. Krzewy truskawek (Madonna na łące) były pokarmem świętych i reprezentowały raj. Czerwone kwiaty to maki i przez swa barwę symbolizowały mękę Chrystusa.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Obrazy Madonny namalowane w okresie florenckim Rafaela.

Przypisy

  1. Pod takim tytułem znajduje się w zbiorach Luwru

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Emanuela Castellani: Wielkie muzea – Luwr, Paryż. Warszawa: Wyd. HPS, 2007. ISBN 978-83-60688-31-1.
  • Monica Girardi, Hanna Borkowska (tłumacz): Rafael. Warszawa: HPS, 2006, s. 34,35. ISBN 83-60529-00-0.