Pia Zadora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pia Zadora
Imię i nazwisko Pia Alfreda Schipani
Data
i miejsce urodzenia
4 maja 1954
Hoboken  Stany Zjednoczone
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pia Zadora, właśc. Pia Alfreda Schipani[1] (ur. 4 maja 1954 w Hoboken, w stanie New Jersey[1]) – amerykańska aktorka filmowa i piosenkarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od strony matki Saturniny Zadorowski ma pochodzenie polskie a ze strony ojca Alphonse Schipani włoskie. Już jako mała dziewczynka wystąpiła na scenie Broadwayu u boku Tallulah Bankhead w spektaklu Midgie Purvis. Ukończyła szkołę podstawową w Forest Hills, w stanie Nowy Jork, przy Our Lady Queen of Martyrs i szkołę średnią High School of the Professional Arts w Nowym Jorku. Po raz pierwszy na kinowym ekranie pojawiła się w wieku dziesięciu lat w filmie dla dzieci Święty Mikołaj wyrusza na podbój Marsa (Santa Claus Conquers the Martians, 1964) jako Girmar, dziewczynka z Marsa.

Dla kina odkrył ją Matt Cimber, powierzając rolę piosenkarki z Las Vegas i przyjaciółki gangstera w komedii sensacyjnej Gorączka stanu Nevada (Fake-Out, 1982) z udziałem Telly Savalasa. Jednak następna jej rola Kady Tyler w dramacie Motylek (Butterfly, 1982) pomimo, że została uhonorowana nagrodą Złotego Globu, zebrała fatalne recenzje i przyniosła jej antynagrodę Złotej Maliny w dwóch kategoriach – Najgorsza Aktorka i Najgorsza Nowa Gwiazda. Stąd właśnie powstały pogłoski, że ową nagrodę i ShoWest Award kupił jej mąż, izraelski multimilioner Meshulam Riklis, właściciel McCrory’s, który sfinansował film i rzekomo przekupił krytyków. 12 grudnia 1982 roku w Hotelu Bonaventure w Hollywood przyznano jej nagrodę Kwaśnego Jabłka. Za postać młodej hollywoodzkiej scenarzystki Jerilee Randall w dramacie Kobieta samotna (The Lonely Lady, 1983) otrzymała kolejną antynagrodę Złotej Maliny jako Najgorsza Aktorka. W 1982 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes wywołała skandal, pozując w stringach do zdjęć, które pojawiły się w rozmaitych publikacjach. W niemieckiej komedii muzycznej Der Formel Eins Film (1985) zaśpiwała swój przebój „Little Bit of Heaven”. Zagrała potem małą, lecz znaczącą rolę dziewczyny beatnika w komedii muzycznej Lakier do włosów (Hairspray, 1988) u boku Deborah Harry. W 1990 roku zdobyła jeszcze jedną antynagrodę Złotej Maliny jako Najgorsza Nowa Gwiazda Dekady.

Ogromną popularność przyniosły jej płyty: Pia (1982) i Let’s Dance Tonight (1984), a jako piosenkarka została nominowana w 1984 roku do nagrody Grammy. Jej nowa wersja piosenki Shirley Ellis pt. „The Clapping Song” dotarła na pozycję 40 listy przebojów U.S. Top w 1983, a przebój „When the Rain Begins to Fall” w 1984 w duecie z Jermaine Jackson w Niemczech przez cztery tygodnie był numerem jeden. W nagraniu światowych standardów pt. Pia & Phil (1987) wspomogła artystkę Filharmonia Londyńska. Wystąpiła w komedii Naga broń 33 ⅓: Ostateczna zniewaga (Naked Gun 33 1/3: The Final Insult, 1994), gdzie w finałowej scenie podczas gali wręczenia nagród filmowych zaśpiewała piosenkę „This Could Be the Start of Something”.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszy związek małżeński z Meshulamem Riklisem (ur. 1923) trwał od 18 września 1977 do 1993). Mają córkę Kady (ur. 1 stycznia 1985) i syna Christopher Barzie (ur. 1987). Od 27 sierpnia 1995 do 30 listopada 2001 roku jej drugim mężem był scenarzysta, reżyser i aktor Jonathan Kaufer (ur. 1956), z którym ma syna Jordana Maxwell (ur. 13 kwietnia 1997).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2002: Pia Zadora: The E! True Hollywood Story jako ona sama
  • 1999: Frasier (serial TV) jako Jill (głos)
  • 1995: Ulubione grzechy śmiertelne (Favorite Deadly Sins) jako ona sama
  • 1994: Kobiety Hollywood (Hollywood Women, dokumentalny) jako ona sama
  • 1994: Naga broń 33 ⅓: Ostateczna zniewaga (Naked Gun 33 1/3: The Final Insult) jako ona sama
  • 1994: Jestem legendą (I Am Legend) jako ona sama
  • 1990: Mother Goose Rock ‘n’ Rhyme (TV) jako mała panna Muffet
  • 1989: Drużyna z Beverly Hills (Troop Beverly Hills) jako ona sama
  • 1988: Voyage of the Rock Aliens jako Dee Dee
  • 1988: Lakier do włosów (Hairspray) jako laska beatnika
  • 1985: Der Formel Eins Film jako ona sama
  • 1984: Pajama Tops (TV) jako Babette Latouche
  • 1983: Kobieta samotna (The Lonely Lady) jako Jerilee Randall
  • 1982: Motylek (Butterfly) jako Kady Tyler
  • 1982: Gorączka stanu Nevada (Fake-Out) jako Bobbie Warren
  • 1964: Święty Mikołaj wyrusza na podbój Marsa (Santa Claus Conquers the Martians) jako Girmar

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1989: Pia Z.
  • 1988: When the Lights Go Out
  • 1986: I Am What I Am
  • 1985: Pia & Phil (z London Philharmonic Orchestra)
  • 1984: Let’s Dance Tonight
  • 1982: Pia

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]