Piana (fizyka)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Piana (chemia))
Piana – mieszanina, w której ośrodkiem rozpraszającym jest ciecz, a fazą rozproszoną gaz. Powstawaniu piany sprzyja obecność substancji powierzchniowo czynnych (poroforów), które zmniejszają w cieczy jej napięcie powierzchniowe, a zwiększają lepkość.
Zastosowanie pian: jako środki czyszczące, jako środki gaśnicze oraz w procesach flotacyjnych. Piana jest również wykorzystywana w trakcie produkcji pianobetonu, gumy porowatej, szkła porowatego, porowatych tworzyw sztucznych itp. – jednak nie pozostaje w gotowym wyrobie, jest jedynie nośnikiem pęcherzyków gazu.
Istnieją również układy koloidalne w postaci pian stałych, które nazywa się często aerożelami, gdzie ośrodkiem rozpraszającym gaz jest ciało stałe. Przykładem piany stałej jest pumeks.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Z. Adamaszek, Ł. Badowski: NIC na usługach cywilizacji.... Kawiarnia Naukowa. [dostęp 2012-03-04]. (Z. Adamaszek, Ł. Badowski: NIC na usługach cywilizacji... – zapowiedz. Kawiarnia Naukowa:. [dostęp 2012-03-04].)
