Piaskownica zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piaskownica zwyczajna
Ammophila arenaria M1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj piaskownica
Gatunek piaskownica zwyczajna
Nazwa systematyczna
Ammophila arenaria (L.) Link
Hort. Berol. 1: 105 1827[2]
Synonimy

Psamma arenaria (Roem. et Schult.)

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Piaskownica zwyczajna (Ammophila arenaria (L.) Link.) – gatunek rośliny należącej do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy występuje na wydmach nadmorskich Europy, południowo-zachodniej Azji i północnej Afryki. Ponadto zawleczony do południowej Afryki, Australii i Ameryki[3]. W Polsce na naturalnych stanowiskach rośnie na wybrzeżu, w głębi kraju jest wysiewana na wydmach[4].

Piaskownica zwyczajna – po lewej

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Szarozielona trawa kępkowa.
Łodyga 
Gładkie źdźbło do 1 m wysokości.
Liście 
Pochwy liściowe nieco szorstkie. Blaszki szydłowato zwinięte, gładkie, nagie, tylko na nerwach krótko owłosione. Języczek liściowy wąski, rozdwojony, długości 2-3 mm.
Kwiaty 
Zebrane w żółtobiałe kłoski, te z kolei zebrane w kłosokształtną, wałkowatą, zwężoną z obu końców wiechę długości 10-20 cm. W kłosku znajdują się dwie lancetowate, ostre i nierówne plewy, długości 10-12 mm (dolna jest mniejsza od górnej). Plewki krótko owłosione. Plewka dolna z dwoma ząbkami na szczycie. Oś kłoska u podstawy plewki dolnej posiada dość długie włoski[5].
Gatunki podobne
Piaskownica krótkoszyjkowa.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na wydmach nadmorskich. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Gatunek charakterystyczny związku Ammophilion borealis[6]. Ma bardzo długie korzenie zakotwiczające ją w podłożu. Młode rośliny wyrastają z podziemnych rozłogów. Roślina broni się przed zasypaniem rosnąc bardzo szybko w górę i wypuszczając nowe rozłogi. Dzięki rozbudowanemu systemowi korzeniowemu jest rośliną stabilizującą piaski.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zróżnicowany na dwa podgatunki[3]:

  • Ammophila arenaria subsp. arenaria – występuje w całym zasięgu gatunku
  • Ammophila arenaria subsp. australis (Mabille) M.Laínz – rośnie w Europie, południowo-zachodniej Azji i Afryce

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-23].
  2. The Plant List. [dostęp 2013-01-30].
  3. 3,0 3,1 Ammophila arenaria na eMonocot [dostęp 2014-01-17].
  4. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  5. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  6. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.