Piast Gliwice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg GKS Piast Gliwice S.A.
Pełna nazwa Gliwicki Klub Sportowy "Piast" Spółka Akcyjna
Przydomek Piastunki
Maskotka Orzeł
Barwy niebiesko-czerwone
Data założenia 18 czerwca 1945
Liga T-Mobile Ekstraklasa
Debiut w najwyższej lidze 9 sierpnia 2008
Piast– Cracovia 2:0
Adres ul. Okrzei 20
44-100 Gliwice
Stadion ul. Stefana Okrzei, Gliwice
Prezes Adam Sarkowicz
Trener Ángel García
Asystent trenera Krzysztof Szumski
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

GKS Piast Gliwice S.A.polski klub piłkarski z Gliwic, założony 18 czerwca 1945 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

18 czerwca 1945, w dzisiejszym klubie "Perełka" przy ulicy Zwycięstwa, powołano organizację sportową, którą 19 czerwca 1945 zarejestrowano w Zarządzie Miejskim jako Klub Sportowy Piast Gliwice. Klub zakładali wysiedleńcy ze Lwowa[1].

W 1957 zespół Piasta zadebiutował w II lidze, w której spędził łącznie 32 sezony. W tym okresie największe sukcesy drużyna święciła w latach 1975-1983. Gliwiczanie należeli wówczas do drugoligowej czołówki i kilka razy (1976, 1977, 1981) byli blisko awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Ponadto piłkarze Piasta dwukrotnie (1978, 1983) docierali do finału Pucharu Polski, dwukrotnie jednak przegrywając, za pierwszym razem z Zagłębiem Sosnowiec 0:2, a za drugim z Lechią Gdańsk 1:2. Przemiany ustrojowe skomplikowały sytuację organizacyjno-finansową klubu, wskutek czego wiosną 1993 roku Piast Gliwice wycofał piłkarską drużynę seniorów z rozgrywek. Reaktywacja nastąpiła dopiero w 1997 r., kiedy w B-klasie gliwicki klub ponownie wystawił drużynę seniorską.

24 maja 2008 r. Piast wywalczył po 63 latach historyczny awans do Ekstraklasy po wyjazdowym zwycięstwie 1:0 nad Polonią Warszawa i golu Piotra Petasza.

9 sierpnia 2008 r. Piast wygrał pierwszy historyczny mecz w Ekstraklasie z Cracovią 2-0. Mecz rozegrany był na stadionie w Wodzisławiu Śląskim. Premierowy sezon zakończył na 11. miejscu.

Z awansem wiązały się konsekwencje organizacyjne: Piast stworzył latem 2009 spółkę akcyjną, w której miasto Gliwice objęło 51% udziałów a klub 49%. W roku 2008 do sponsorowania Piasta na krótko włączył się Opel.

Kolejną konsekwencją awansu była konieczność modernizacji stadionu przy ulicy Okrzei, tak by spełniał wymogi licencyjne. W rundzie jesiennej 2008/2009 Piast grał na stadionie Odry w Wodzisławiu. Począwszy od kwietnia 2009 r. stadion Piasta przy ul. Okrzei, po przeprowadzeniu drobnych modernizacji, został warunkowo dopuszczony do goszczenia rozgrywek ekstraklasy. Pierwszy w historii mecz Piasta o mistrzostwo ekstraklasy w Gliwicach został rozegrany 3 kwietnia 2009 r. Piast wygrał 1-0 z Górnikiem Zabrze po golu Mariusza Muszalika. W sezonie 2009/2010 gliwicki klub zajął ostatnie miejsce w tabeli i został zdegradowany do I ligi. Ostatnie spotkanie w tamtym sezonie odbyło się 15 maja 2010 roku w Gliwicach, gdzie Piast przegrał 0-1 z Cracovią.

Jesienią 2010 r. rozpoczęto budowę nowego stadionu, którą zgodnie z planem zakończono w lipcu 2011 r. Stadion mieści 10 500 widzów (z możliwością dalszej rozbudowy o 5 tys.) i zaprojektowany został przez niemiecką firmę Bremer AG. Głównym wykonawcą przebudowy stadionu była firma Polimex-Mostostal, koszt budowy 54 137 254 zł. Nowy stadion Piasta Gliwice jest niemal wierną kopią niemieckiego Energieteam Arena, na którym swe mecze rozgrywa SC Paderborn. W czasie budowy nowego obiektu w sezonie 2010/2011 Piast ponownie grał na stadionie w Wodzisławiu Śl.

27 maja 2012 r. Piast Gliwice wywalczył awans do T-Mobile ekstraklasy zajmując pierwsze miejsce w tabeli I ligi. W 34 meczach sezonu 2011/2012 Piast Gliwice zdobył 64 pkt, odnotowując 19 zwycięstw, 7 remisów i 8 porażek. W sezonie 2012/2013 Piast zdobył 46 punktów, wygrywając 13 razy, 7 remisując, a 10 przegrywając, co dało 4 miejsce w rozgrywkach T-Mobile Ekstraklasy i pierwszy w historii awans do rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy. Gliwicki zespół odpadł z rozgrywek pucharowych po dwumeczu z azerskim klubem Qarabağ Ağdam, przegrywając swoje spotkanie na wyjeździe 1-2 oraz remisując w siebie 2-2 (po dogrywce).

Nazwy klubu[edytuj | edytuj kod]

  • (18.06.1945) – KS Piast Gliwice
  • (23.05.1946) – KSM Piast Gliwice
  • (lipiec/wrzesień 1947) – ZKSM Piast Gliwice
  • (05.03.1949) – ZS Metal Piast Gliwice [fuzja z ZKSM Huta Łabędy, ZKS Walcownia Łabędy, RKS Jedność Rudziniec, RKS PZS Gliwice i ZKS Silesia Gliwice]
  • (01.11.1949) – ZKS Stal Gliwice
  • (11.03.1951) – ZKS Stal GZUT Gliwice
  • (15.03.1955) – ZKS Piast Gliwice
  • (20.01.1957) – KS Piast Gliwice
  • (01.01.1961) – SKS Piast Gliwice
  • (15.03.1964) – GKS Piast Gliwice [fuzja z GKS Gliwice i KS Metal Gliwice]
  • (17.10.1983) – MC-W GKS Piast Gliwice
  • (12.09.1989) – CWKS Piast-Bumar Gliwice
  • (1989) – [fuzja z ZTS Łabędy (Gliwice)]
  • (1990) – CWKS Bumar-Piast Gliwice
  • (04.04.1990) – KS Bumar Gliwice
  • (11.05.1990) – KS Bumar Łabędy (Gliwice)
  • (01.07.1990) – KS Bumar Gliwice
  • (1991) – KS Piast-Bumar Gliwice
  • (01.07.1992) – MC-W GKS Piast Gliwice
  • (01.08.1995) – KS Bojków Gliwice [fuzja z KS Bojków Gliwice]
  • (15.09.1995) – KS Piast Bojków Gliwice
  • (02.09.1996) – GKS Piast Gliwice[2]

Spółka Akcyjna[edytuj | edytuj kod]

Piast Gliwice od 10 czerwca 2009 roku stał się spółka akcyjną. W Urzędzie Miasta Gliwice doszło do spotkania, w którym zostały podpisane stosowne dokumenty. Stowarzyszenie GKS "Piast" ma 49 procent akcji, a 51 procent akcji GKS Piast SA przejmie magistrat. Kapitał zakładowy spółki wyniesie 6,4 mln zł. – Budżet na przyszły sezon wyniesie przynajmniej 10 mln. złotych

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Stadion Piasta Gliwice.

Sekcje[edytuj | edytuj kod]

Piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład[edytuj | edytuj kod]

Trener Piasta Ángel García
Stan na 11 września 2014
Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Jakub Szmatuła
3 OB Słowacja Csaba Horváth
4 PO Hiszpania Carles Martínez
5 OB Czechy Jan Polák
6 PO Polska Piotr Kwaśniewski
7 PO Polska Sebastian Kubik
9 PO Polska Radosław Murawski
10 PO Polska Kamil Wilczek
11 NA Polska Paweł Moskwik
12 PO Słowenia Saša Živec
14 OB Polska Adrian Klepczyński
15 NA Polska Dawid Janczyk
16 PO Tunezja Amine Hadj Saïd
17 PO Polska Tomasz Podgórski
18 PO Słowacja Matej Ižvolt
19 OB Polska Piotr Brożek
Nr Poz. Piłkarz
20 PO Polska Łukasz Hanzel
21 PO Hiszpania Gerard Badía
22 PO Polska Tomasz Mokwa
24 NA Polska Wojciech Kędziora
25 PO Polska Krzysztof Hałgas
26 PO Polska Bartosz Szeliga
27 PO Polska Patryk Dziczek
28 OB Polska Kornel Osyra
29 BR Polska Jakub Szumski
30 OB Polska Szymon Paskuda
33 OB Brazylia Hebert
69 OB Kolumbia Armando Nieves
77 NA Hiszpania Rubén Jurado
84 PO Estonia Konstantin Vassiljev
91 BR Hiszpania Alberto Cifuentes

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
Nr Poz. Piłkarz

Szermierka[edytuj | edytuj kod]

Sekcja szermiercza jest sekcją mającą w swoim dorobku największe sukcesy i mogącą się poszczycić zawodnikami zdobywającymi medale na wszystkich zawodach rangi mistrzowskiej od Mistrzostw Polski we wszystkich kategoriach począwszy, na Igrzyskach Olimpijskich skończywszy.

Tenis ziemny[edytuj | edytuj kod]

W XXI wiek GKS "Piast" wkroczył z pięcioma sekcjami. Jedną z tych, które działają od początku istnienia klubu jest sekcja tenisa ziemnego. GKS "Piast" w latach 70. XX wieku był w Polsce tenisową potęgą. Przedstawiciele tej dyscypliny sportu wywodzący się z klubu (m.in. Irmina Popławska, Danuta Wieczorek-Szwaj, Janusz Gonsior, Jerzy Sonsalla, Ireneusz Łyżwiński, Wanda Ostrowska, Aleksandra Harasym, Dorota Dziekońska, Zenon Rode) wielokrotnie zdobywali medale mistrzostw Polski.

Źródło: tenis.piast.gliwice.pl

Do dyspozycji grających pozostaje pięć oświetlonych kortów z pełnym węzłem sanitarnym. Korty mieszczą się przy ul. Kosynierów 6.

Brydż sportowy[edytuj | edytuj kod]

Sekcja brydża sportowego istnieje w Piaście od 1969 r. Przez wiele lat brydżyści Piasta występowali w I lidze. Kłopoty finansowe końca lat osiemdziesiątych odbiły się również na kondycji tej sekcji, co spowodowało spadek do II ligi. W tym sezonie drużyna brydżowa otarła się o ekstraklasę. W rundzie zasadniczej gliwiczanie zajęli II miejsce. W rozgrywkach play off dotarli do finału, ale niestety przegrali tam z zespołem Nowa Sól Dębieńsko, który wywalczył awans do I ligi. W bieżącym sezonie osiągnięto wiele wartościowych wyników zarówno w turniejach i zawodach wojewódzkich jak i krajowych. Do ważniejszych osiągnięć sportowych należy zaliczyć:

  • zwycięstwo w kadrze regionalnej (Łyskawa – Pudlik),
  • awans do kadry narodowej (Jezioro),
  • IV miejsce w Grand Prix w Starachowicach (startowało 200 par) – (Lassota – Mącior były zaw. Piasta ),
  • VI miejsce w Ogólnopolskim Turnieju Par (180 par) – (Czech – Rogala) i VII miejsce (Lassota – Mącior),
  • awans do Finału Mistrzostw Polski Par – (Tomsia – Śliwoń),

oraz wiele czołowych lokat w turniejach par na terenie województwa śląskiego uzyskane przez zawodników Lassota, Łyskawa, Czech, Rogala, Śliwoń, Tomsia, Glodt, Pudlik.

Źródło: www.piast.gliwice.pl

Lekkoatletyka[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza na terenie Gliwic sekcja lekkoatletyczna powstała właśnie w Piaście, a było to już w połowie 1945 roku. Inicjatorem jej założenia był Eugeniusz Bieniasz wielki miłośnik "królowej sportu". Pierwszy poważniejszy sukces odniósł Czajkowski, zdobywając w 1949 roku wicemisłrzostwo Polski juniorów w biegu na 100 m z wynikiem 17 sek. W tym samym roku zgłosiła akces do Piasta rekordzistka kraju w pchnięciu kulą – Wanda Flakowiczowa. Większe sukcesy jednak przyszły 20 lat później, gdy kierownikiem sekcji został Zenon Sęk. To spod jego "ręki" wyszła Ewa Gryziecka, rekordzistka Świata i uczestniczka Igrzysk Olimpijskich. Także pod jego okiem swoje umiejętności podnosili, a potem zdobywali medale w mistrzostwach kraju i nie tylko: J. Filusz, D. Langer, E. Kowalska, J. Polewka, J. Anyszkiewicz. J. Jaroszyński i Adam Śniegórski, aktualny trener. Lekkoatletyka to sport indywidualny. Sukces jest uzależniony zarówno od predyspozycji jak i ciężkiej, systematycznej pracy. Aktualnie numerem jeden w Piaście jest Magdalena Deptuła, wielokrotna już medalistka mistrzostw Polski w kategoriach młodzieżowych. Oprócz niej do obiecujących zawodników należą Adam Gozdek, Mariusz Nowakowski, Robert Rolnik, Maciej Śniegórski. Aktualnie w Piaście pracuje trzech trenerów. Zawodniczki i zawodnicy podzieleni są na trzy grupy. Regularnie trenuje około 30 lekkoatletów. Zajęcia odbywają się na obiekcie przy ul. Okrzei.

Źródło: www.piast.gliwice.pl

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Piłka nożna[edytuj | edytuj kod]

Szermierka[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie:

Mistrzostwa Świata:

  • Zbigniew Czajkowski
    • 1953 r. – brązowy medal indywidualnie
  • Egon Franke
    • 1961 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1963 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1963 r. – srebrny medal drużynowy
    • 1967 r. – zloty medal drużynowy
  • Bohdan Gonsior
    • 1961 r. – złoty medal drużynowy
    • 1970 r. – srebrny medal drużynowy
  • Zbigniew Matwiejew
    • 1969 r. – srebrny medal drużynowy
  • Marek Dąbrowski
    • 1968 r. – srebrny medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1971 r. – srebrny medal indywidualnie
  • Elżbieta Cymerman
    • 1971 r. brązowy medal drużynowy
  • Jacek Bierkowski
    • 1975 r. – srebrny medal indywidualnie
    • 1979 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1979 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1981 r. – brązowy medal drużynowy
  • Marek Jendryś
    • 1991 r. – srebrny medal indywidualny (juniorzy)
  • Adam Wiercioch
    • 1998 r. – brązowy medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1998 r. – złoty medal drużynowo (juniorzy)
    • 1999 r. – złoty medal drużynowy (juniorzy)
    • 2000 r. – srebrny medal drużynowy (juniorzy)
    • 2009 r. – brązowy medal drużynowy

Mistrzostwa Europy:

  • Jacek Bierkowski
    • 1981 r. – srebrny medal indywidualnie
  • Bartłomiej Kurowski
    • 1997 r. brązowy medal indywidualnie
    • 1999 r. brązowy medal indywidualnie
  • Adam Wiercioch
    • 1998 r. złoty medal indywidualnie (juniorzy)
    • 1998 r. srebrny medal drużynowy (juniorzy)
    • 2002 r. srebrny medal drużynowy
    • 2004 r. srebrny medal drużynowy
    • 2005 r. złoty medal drużynowy
    • 2006 r. srebrny medal drużynowy

Akademickie Mistrzostwa Świata

  • Elżbieta Cymerman
    • 1965 r. brązowy medal indywidualnie
  • Bartłomiej Kurowski
    • 1997 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1999 r. – brązowy medal indywidualnie
    • 1999 r. – srebrny medal drużynowy
  • Marek Jendryś
    • 1997 r. – brązowy medal drużynowy
    • 1999 r. – srebrny medal drużynowy

Brydż sportowy[edytuj | edytuj kod]

  • zwycięstwo w kadrze regionalnej (Łyskawa – Pudlik),
  • awans do kadry narodowej (Jezioro),
  • IV miejsce w Grand Prix w Starachowicach (startowało 200 par) – (Lassota – Mącior były zaw. Piasta ),
  • VI miejsce w Ogólnopolskim Turnieju Par (180 par) – (Czech – Rogala) i VII miejsce (Lassota – Mącior),
  • awans do Finału Mistrzostw Polski Par – (Tomsia – Śliwoń),

oraz wiele czołowych lokat w turniejach par na terenie województwa śląskiego uzyskane przez zawodników Lassota, Łyskawa, Czech, Rogala, Śliwoń, Tomsia, Glodt, Pudlik.

Afera korupcyjna[edytuj | edytuj kod]

W trakcie śledztwa w sprawie największej w historii polskiego futbolu ujawnionej afery korupcyjnej pojawił się także wątek dotyczący Piasta Gliwice.

Klub był podejrzany o próbę ustawienia wyniku meczu ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki w sezonie 2004/2005 (23 października 2004, 2:1)[3][4].

21 lipca 2005 Wydział Dyscypliny PZPN (WD PZPN) za niedozwolone spotkanie sędziów i obserwatora z przedstawicielami GKS Piast Gliwice przed meczem o mistrzostwo ll ligi ze Świtem Nowy Dwór Mazowiecki, nałożył na klub kary dyscyplinarne:

  • karę finansową w wysokości 100 tysięcy złotych
  • karę dodatkową w postaci pozbawienia 10 punktów w rozgrywkach ll ligi sezonu 2005/2006.

Ówczesny prezes klubu Marcin Żemaitis ukarany został karą dożywotniej dyskwalifikacji (kara została uchylona w całości przez Związkowy Trybunał Piłkarski 26 kwietnia 2005)[potrzebne źródło], obserwator meczu Aleksander Suchanek – karą dyskwalifikacji na 5 lat, trzech sędziów prowadzących spotkanie reprezentujących Wielkopolski ZPN – główny Zbigniew Rutkowski karą wykluczenia z PZPN i asystenci Robert Hałaburda oraz Hieronim Twardosz karą dyskwalifikacji na okres 2 lat. Odwołanie klubu oraz sędziów Hałaburdy i Twardosza od orzeczenia WD PZPN zostało oddalone 13 stycznia 2006 przez Komisję Odwoławczą PZPN[5] a 26 kwietnia tego samego roku Związkowy Trybunał Piłkarski oddalił kasację od orzeczenia Komisji Odwoławczej złożoną przez ukaranych[6].

25 lutego 2011 roku za czyny korupcyjne w czasach pracy w Piaście Gliwice WD PZPN ukarał trenera Jacka Zielińskiego karą 2 lat dyskwalifikacji w zawieszeniu na 3 lata oraz dodatkowo karą finansową w wysokości 30 tys. złotych[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]