Pico (wyspa na Azorach)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pico
Widok na stolicę wyspy, Madalenę. Na drugim planie szczyt Pico.
Widok na stolicę wyspy, Madalenę. Na drugim planie szczyt Pico.
Kontynent Europa
Państwo  Portugalia
Region autonomiczny  Azory
Akwen Ocean Atlantycki
Powierzchnia 447 km²
Populacja
 • liczba ludności
 • gęstość

ok. 15 000
33 os./km²
Położenie na mapie Azorów
Mapa lokalizacyjna Azorów
Pico
Pico
Położenie na mapie Oceanu Atlantyckiego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Atlantyckiego
Pico
Pico
Ziemia 38°28′52″N 28°22′02″W/38,481111 -28,367222Na mapach: 38°28′52″N 28°22′02″W/38,481111 -28,367222
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy portugalskiej wyspy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Pico (port. Ilha do Pico, fon. Ilia du Piku) – wyspa pochodzenia wulkanicznego na środkowym Atlantyku, należąca do centralnej grupy portugalskiego archipelagu Azory zaliczanego do Makaronezji. Stanowi wynurzoną część wygasłego wulkanu Pico (port. Szczyt), którego wierzchołek (2351 m n.p.m.) jest największym wzniesieniem w obrębie Grzbietu Śródatlantyckiego oraz najwyższym szczytem Portugalii.

Wyspa położona jest około 17,5 km na południe od São Jorge i niecałe 7 na wschód od Faial; ma 42 km długości i do 15 km szerokości. Powierzchnia Pico wynosi 447 km², co czyni je drugą co do wielkości wyspą Azorów. Główne miejscowości, będące zarazem siedzibami gmin, to stołeczna Madalena, São Roque do Pico i Lajes do Pico, a całkowitą liczbę mieszkańców szacuje się na około 15 000.

Początek osadnictwa na Pico datuje się na 1460 rok. Wulkan w południowo-zachodniej części wyspy wybuchł po raz ostatni w 1963, inne ważniejsze erupcje miały miejsce w latach 1562-1564, 1718 i 1720. Pokłady lawy i bazaltu zalegają obecnie w promieniu 10 km od krateru o obwodzie 700 m. Wyspa była ważnym ośrodkiem wielorybnictwa do 1980, kiedy ostatecznie zakazano połowów. Główne gałęzie gospodarki to turystyka, szkutnictwo oraz produkcja cenionego w świecie[1] wina Pico (Vinho do Pico). W 2004 roku krajobrazy winnic na wyspie wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Na uwagę zasługują XVIII-wieczne kościoły w São Roque do Pico: São Roque i São Pedro de Alcântara, muzeum wielorybnictwa w Lajes do Pico, a także miejscowość Areia Larga ze starymi rezydencjami właścicieli winnic. Siedem tygodni po Wielkanocy urządzany jest na wyspie huczny festiwal Espirito Santo. Wody wokół Pico uważane są za jedno z najlepszych miejsc do obserwacji waleni na Atlantyku[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]