Pieńsk

Pieńsk
Herb Pieńska Flaga Pieńska
Państwo	Polska
Województwo	dolnośląskie
Powiat	zgorzelecki
Gmina	Pieńsk gmina miejsko-wiejska
Założono	przed 965
Prawa miejskie	1962
Burmistrz	Jerzy Strojny
Powierzchnia	9,92 km²
Ludność (2012) • liczba • gęstość	5 950 580,7 os./km²
Strefa numeracyjna	(+48) 75
Kod pocztowy	59-930
Tablice rejestracyjne	DZG
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego Pieńsk
Położenie na mapie Polski Pieńsk
51°14′47″N 15°02′46″E
TERC (TERYT)	5020125044
SIMC	0936351
Urząd miejski ul. Bolesławiecka 29 59-930 Pieńsk
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Pieńsk (tuż po wojnie Pęczek, do 1945 niem. Penzig) to miasto leżące na Łużycach Górnych, w woj. dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, położone nad Nysą Łużycką, przy granicy z Niemcami. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieńsk. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.

Według danych z 30 czerwca 2012 r. miasto miało 5 950 mieszkańców.

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 9,92 km².

Historia

Najstarsza wzmianka o Pieńsku pochodzi z 965 r. W 1250 r. wybudowano zamek, który przetrwał do 1514 r. Do połowy XIX wieku Pieńsk był ośrodkiem rolniczym, a część ludności zajmowała się rzemiosłem - głównie tkactwem. W drugiej połowie XIX wieku osada stała się ośrodkiem przemysłu szklarskiego. Do II Wojny Światowej na terenie Pieńska istniało 13 hut, zatrudniających łącznie około 4000 ludzi, głównie Niemców. Pieńsk był jednym z największych ośrodków przemysłu szklarskiego w Europie, powstałego na bazie istniejących pokładów polodowcowych piasków szklarskich, oraz zasobów drewna i węgla brunatnego.

Zajęcie miejscowości przez wojska radzieckie w 1945 r. spowodowało znaczne zniszczenia. W wyniku II wojny światowej osada została włączona do Polski. Jej dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec.

Odbudowa Pieńska spowodowała nadanie mu statusu osiedla w 1954 r., a w 1962 r. praw miejskich. Obecnie miasto jest ośrodkiem przemysłu szklarskiego – huta szkła i fabryka form szklarskich.

Od 1 czerwca 2007 funkcjonuje całodobowe rowerowo-piesze przejście graniczne Pieńsk (PL) – Deschka (D).

Zabytki

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

• miasto, z XV-XX w.
• kościół par. pw. św. Franciszka z Asyżu, neogotycki z l. 1822-85
• kościół ewangelicki, nie istnieje
• zespół huty szkła „Lucyna”, ul. Dąbrowskiego 44, z pierwszej ćw. XX w.:
  • dwa budynki administracyjne, z 1905 r., 1910 r.
  • dwadzieścia jeden budynków produkcyjnych i pomocniczych, z l. 1905-1920
  • cztery magazyny, z l. 1905-1920
  • wieża ciśnień, z 1910 r.
  • budynek przychodni, z 1900 r.
  • willa właściciela, z 1930 r.
  • park przy willi, z 1930 r.

inne zabytki:

• domy mieszkalne z końca XIX i początku XX wieku.

Edukacja

• Przedszkole Miejskie
• Szkoła Podstawowa im. Polskich Żołnierzy Września 1939 roku
• Gimnazjum im. O.M. Tomaszka
• Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy w Dłużynie Dolnej

Sport

• od 2007 roku działa nowoczesna Hala Widowiskowo- Sportowa oraz kompleks boisk sportowych z bieżnią lekkoatletyczną przy Gimnazjum
• Stadion Miejski, na którym swoje mecze rozgrywa miejscowa drużyna "Hutnik" Pieńsk
• kompleks boisk sportowych "Orlik" przy Szkole Podstawowej
• Przy Gimnazjum działa Uczniowski Klub Sportowy o profilu piłki nożnej i piłki siatkowej

Transport

W Pieńsku krzyżują się dwie drogi wojewódzkie nr 351 i nr 353. Przez miasto przebiega też linia kolejowa Węgliniec - Zgorzelec.

Wspólnoty wyznaniowe

• Parafia św. Franciszka z Asyżu w Pieńsku
• Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy

Współpraca międzynarodowa

Miasta i gminy partnerskie:

• Rothenburg/O.L. ^{[potrzebne źródło]}
• Neißeaue ^{[potrzebne źródło]}

Linki zewnętrzne

• Oficjalny Serwis Miasta i Gminy Pieńsk
• Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy w Pieńsku