Pieśń narodowa za pomyślność króla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pieśń narodowa za pomyślność Króla (tytuł oryginalny: Hymn na rocznicę ogłoszenia Królestwa Polskiego z woli Naczelnego Wodza Wojsku Polskiemu do śpiewania podany) – hymn Królestwa Polskiego od 1816 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został on zamówiony przez księcia Konstantego. Był on pomyślany jako pieśń na cześć cara Rosji Aleksandra I Romanowa, będącego jednocześnie królem Polski.

Tekst pieśni został napisany przez Alojzego Felińskiego, adiutanta Tadeusza Kościuszki. Był on wzorowany na angielskim hymnie królewskim. Pierwotny tekst został opublikowany w "Gazecie Warszawskiej" w dniu 20 lipca 1816 roku. Kończył się on słowami "Naszego Króla zachowaj nam Panie".

Melodia pieśni została skomponowana przez Jana Nepomucena Piotra Kraszewskiego.

Prawykonanie hymnu nastąpiło w Warszawie w dniu 3 sierpnia 1816 roku. Był to dzień imienin "N. Cesarzowej Marii Teodorówny, matki najukochańszego monarchy naszego".

Opiewająca zaborcę rosyjskiego pieśń nigdy nie cieszyła się popularnością w społeczeństwie polskim. Jednakże, pojawiający się w tytule 'Król', według postanowień Kongresu Wiedeńskiego, miał być królem polskim i z tym faktem wiązano spore nadzieje. Los utworu zmienił się po zmianie tekstu i podłożeniu melodii pieśni maryjnej. Odtąd pieśń ta była traktowana jako nieoficjalny polski hymn narodowy (Boże, coś Polskę).

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki

Otaczał blaskiem potęgi i chwały

I tarczą swojej zasłaniał opieki

Od nieszczęść, które przywalić ją miały.


Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,
Naszego Króla zachowaj nam Panie!


Tyś, coś ją potem tknięty jej upadkiem

Wspierał walczącą za najświętszą sprawę

I chcąc świat cały mieć jej męstwa świadkiem

Wśród samych nieszczęść pomnożył jej sławę.


Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,
Naszego Króla zachowaj nam Panie!


Ty, coś na koniec nowymi ją cudy

Wskrzesił i sławne z klęsk wzajemnych w boju

Połączył z sobą dwa braterskie ludy

Pod jedno berło Anioła pokoju.


Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,
Naszego Króla zachowaj nam Panie!


Wróć nowej Polsce świetność starożytną

I spraw niech pod Nim szczęśliwą zostanie

Niech zaprzyjaźnione dwa narody kwitną

I błogosławią Jego panowanie.


Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,
Naszego Króla zachowaj nam Panie!

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]