Piechota dymowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Piechota dymowa - rodzaj oddziałów wojskowych w Polsce w latach 1673 - 1676.
Była to kontynuacja piechoty łanowej, ale zaciągani do niej byli żołnierze z miast. Rekruci wystawiani byli w ilości 1 na 20 domów (stąd dymowa, gdyż jeden dom równał się jednemu dymowi), we włościach królewskich oraz kościelnych i 1 na 30 domów w dobrach należących do szlachty. Umundurowanie i uzbrojenie sprawiane było na wzór zagraniczny. Piechota ta była kierowana głównie jako uzupełnienie innych jednostek.
Podczas insurekcji kościuszkowskiej połowę z ok. 300 tysięcy żołnierzy stanowili rekruci dymowi z pospolitego ruszenia, resztę zaś stanowiły regularne oddziały.
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz M. Nowak i Jan Wimmer: Historia oręża polskiego 963-1795, Wiedza Powszechna, Warszawa 1981, ISBN 83-214-0133-3
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||