Pieczęć

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dokument wydany przez świętą Jadwigę Śląską, potwierdzony pięcioma pieczęciami: biskupa lubuskiego Henryka, księżnej Anny, wdowy po Henryku II Pobożnym, księcia śląskiego Bolesława II Rogatki i biskupa wrocławskiego Tomasza
Rewers pieczęci majestatycznej Kazimierza Wielkiego z 1334 r.

Pieczęć – znak własnościowy i rozpoznawczy osoby fizycznej lub prawnej, wyciskany za pomocą stempla (tłoku). Stanowi świadectwo wiarygodności – nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi. Również jest środkiem zabezpieczającym nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu.

Podział pieczęci ze względu na osobę:

  • pieczęcie osób fizycznych:
    • pieczęć papieska (bulla),
    • pieczęć monarsza (cesarska, królewska, książęca):
      • majestatyczna (głównie cesarska i królewska),
      • portretowa,
      • piesza,
      • konna,
      • herbowa (jako contrasigillum lub na rewersie pieczęci monetowej),
      • wotywna,
    • pieczęć dostojnika kościelnego:
      • tronowa,
      • stojąca,
      • herbowa,
    • pieczęć rycerska,
  • pieczęcie osób prawnych:
    • pieczęć państwowa,
    • pieczęć samorządowa (miejska lub wiejska),
    • pieczęć korporacyjna (instytucji kościelnych i organizacji społecznych).

Podział pieczęci ze względu na funkcje:

  • pieczęć większa (sigillum maius),
  • pieczęć mniejsza,
  • pieczęć sygnetowa.

[edytuj] Zobacz też

Commons-logo.svg
Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Pieczęć
Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Piecz%C4%99%C4%87”