Pieczarka biaława

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieczarka biaława
2008-08-Agaricus-Stuttgartx7.JPG
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina pieczarkowate
Rodzaj pieczarka
Gatunek pieczarka biaława
Nazwa systematyczna
Agaricus arvensis Schaeff
Fung. Bavar. Palat. 4: 310 (1774)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Pieczarka biaława (Agaricus arvensis Schaeff.) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę pieczarka biaława podał Władysław Wojewoda w 1987, w piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten znany jest też pod nazwami: bedłka polowa, pieczarka owcza, pieczarka polna, pieczarka polowa[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Agaricus arvensis subsp. macrolepis (Pilát & Pouzar) Vasas 1990
  • Agaricus arvensis var. exquisitus (Vittad.) Cetto 1988
  • Agaricus arvensis var. macrolepis Pilát & Pouzar 1951
  • Agaricus exquisitus Vittad. (1835)
  • Agaricus fissuratus (F.H. Møller) F.H. Møller 1952
  • Agaricus leucotrichus (F.H. Møller) F.H. Møller 1952
  • Agaricus macrolepis (Pilát & Pouzar) Boisselet & Courtec. 2008
  • Fungus arvensis (Schaeff.) Kuntze 1898
  • Pratella arvensis (Schaeff.) Gillet 1878
  • Psalliota arvensis (Schaeff.) Gillet 1874
  • Psalliota arvensis f. epileata W.G. Sm. 1910
  • Psalliota arvensis f. obesa W.G. Sm. 1910
  • Psalliota arvensis var. albosquamosa W.G. Sm. 1910
  • Psalliota arvensis var. hortensis W.G. Sm. 1910
  • Psalliota fissurata F.H. Møller 1952
  • Psalliota leucotricha F.H. Møller 1952

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Prawie biały albo kremowy, gładki, nagi błyszczący, żółknie po naciśnięciu. Za młodu jajowaty, później wypukły, w dojrzałym owocniku płaski[4].

Blaszki

Szarobiałe, później szarobrązowe, z wiekiem ciemnobrązowe[4].

Trzon

Cylindryczny, u podstawy zgrubiały, najpierw pełny, potem rurkowaty, łatwo odłamujący się od kapelusza, z dużym zwisającym pierścieniem u góry[4].

Miąższ

Miękki i elastyczny, biały, w starych owocnikach czasem żółtawy. Smak nieznaczny, zapach anyżowy[4].

Wysyp zarodników

Czarnobrązowy lub purpurowobrunatny. Zarodniki o średnicy 6-8 x 4-5 µm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie od czerwca do października w lasach iglastych, niekiedy i w lasach liściastych i w lasach mieszanych, pojedynczo lub w małych grupach[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny, przyrządzany na różne sposoby[4].

Przypisy

  1. IndexFungorums (ang.). [dostęp 2012-01-02].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polisch Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Scienceas, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Aurel Dermek: Grzyby. 1981. ISBN 8321723578.