Pieczarka krwawiąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieczarka krwawiąca
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina pieczarkowate
Rodzaj pieczarka
Gatunek pieczarka krwawiąca
Nazwa systematyczna
Agaricus langei (F.H. Møller & Jul. Schäff.) Maire
Friesia 4: 203 (1952)

Pieczarka krwawiąca (Agaricus langei (F.H. Møller) F.H. Møller) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Łacińska nazwa gatunkowa langei nadana została ku czci duńskiego mikologa Jakoba Emanuela Langego. Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003, wcześniej w polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten miał nazwę pieczarka krwawa[2]. Synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus langei (F.H. Møller) F.H. Møller) var. langei
  • Agaricus langei var. mediofuscus (F.H. Møller) Wasser 1978
  • Agaricus langei var. sylvaticoides Bon 1981
  • Agaricus mediofuscus (F.H. Møller) Pilát 1951
  • Psalliota langei F.H. Møller 1950
  • Psalliota mediofusca F.H. Møller 1950

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Może osiągnąć średnicę 15 cm, za młodu półkulisty, o całej powierzchni gęsto pokrytej rdzawobrunatnymi, szerokowłóknistymi łuskami[4].

Blaszki

Początkowo różowe, z czasem barwią się na czekoladowobrązowo lub brązowawoczarno. Wolne, nie przyrastają do trzonu[4].

Trzon

Niekiedy dochodzi do wysokości 12 cm, może być mocny. Dolna strona płatowatego pierścienia otaczającego jego górną połowę jest pokryta drobnymi łuskami[4].

Miąższ

Biały, po nacięciu trzonu barwi się natychmiast na kolor krwistoczerwony. Zapach jak u wszystkich typowych pieczarek, można określić jako przyjemnie kwaskowaty[4].

Wysyp zarodników

Purpurowobrunaty. Zarodniki gładkie, bez pory rostkowej, o wymiarach 6,5–9,5 × 3,5–5 μm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie od sierpnia do października, przede wszystkim w lasach iglastych, na glebach wapiennych. W lasach liściastych występuje rzadko[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Pieczarka ta należy do dobrych grzybów jadalnych[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Pieczarkę krwawiącą można pomylić z jadalną pieczarką krótkotrzonową (Agaricus lanipes), która występuje na glebach piaszczystych. Porównaj również z pieczarką lśniącą (Agaricus silvaticus)[4].

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Rozróżnia się 21 odmian pieczarek czerwieniejących, mniej lub bardziej białawych lub brązowawych i mniej lub bardziej włókniście łuskowatych, rosnących w lasach lub poza nimi. Wśród nich, jak dotychczas, nie spotkano grzybów trujących.

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2012-01-02].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 Helmut Grünert: Grzyby. Warszawa: "Świat Książki", 1996. ISBN 83-7129-142-6.