Piegi
| Piegi | |||
| Ephelides | |||
|
|||
Piegi (łac. ephelides) – małe ciemne plamy na skórze osób o jasnej karnacji. Ich występowanie związane jest z genetycznie uwarunkowanym szybszym tempem syntezy melaniny przez melanocyty.
Posiadanie piegów jest uwarunkowane genetycznie i wiąże się z posiadaniem odpowiedniego wariantu genu MC1R w locus 16q24.3, kodującego receptor dla melanokortyny. Dziedziczenie jest autosomalne dominujące. Piegi mogą nasilać się w wyniku długotrwałej ekspozycji na słońce, np. przy opalaniu. Światło słoneczne przenikające przez skórę aktywuje melanocyty, co powoduje zwiększenie liczby i pociemnienie piegów. Piegi najczęściej występują u ludzi o bladej skórze oraz jasnych lub rudych włosach (typ I skóry w klasyfikacji Fitzpatricka). Pojawiają się głównie na twarzy, ale mogą występować na wszystkich częściach ciała wystawionych na działanie słońca.
Piegi nie występują u niemowląt, często pojawiają się u dzieci i młodzieży, rzadko u osób dorosłych. Skóra młodych osób, która nie produkuje wystarczającej ilości melaniny aby ochronić ją przed działaniem słońca, pokrywa się piegami, które znikają później w okresie dojrzałości. U osób o szczególnie jasnej cerze zdarza się, że piegi pozostają do końca życia.
Piegi nie są związane z żadnymi chorobami skóry, ale ludzie piegowaci są nieznacznie bardziej narażeni na oparzenia słoneczne i na raka kolczystokomórkowego i podstawnokomórkowego skóry.
W leczeniu (wyłącznie miejscowym) stosuje się środki złuszczające: maść rezorcynową, maść fenolową 10-20%, oraz działające odbarwiajaco: maść perhydrolową 30%, 10% maść z estrem monobenzylowym hydrochinonu. W celu zapobiegania piegom należy unikać promieniowania słonecznego lub stosować maści. Najnowszą metodą usuwania piegów jest mikrodermabrazja.
