Pielęgniczka Reitziga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pielęgniczka Reitziga
Apistogramma borelli[1]
(Regan, 1906)
Pielęgniczka Reitziga
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Rodzina pielęgnicowate
Rodzaj Apistogramma
Gatunek pielęgniczka Reitziga
Synonimy
  • Apistogramma aequipinnis Ahl, 1938
  • Apistogramma borelli (Regan, 1906)
  • Apistogramma reitzigi Mitsch, 1938
  • Heterogramma borellii Regan, 1906
  • Heterogramma ritense Heteeman, 1911
  • Heterogramma rondoni Miranda Ribeiro, 1918

Pielęgniczka Reitziga[2], pielęgniczka żółta[3], pielęgniczka Borella[4] (Apistogramma borellii) – gatunek słodkowodnej ryby okoniokształtnej z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae). Hodowana w akwariach. Opisana została przez Regana w 1906 roku pod nazwą Heterogramma borellii oraz (niezależnie) przez Mitsch-Königsdörfera (w 1938) i Ahla (w 1939) pod nazwą Apistogramma reitzigi[5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Pielęgniczka żółta występuje w środkowej części dorzecza Paragwaju, od Mato Grosso w Brazylii aż do północnej części Argentyny oraz w dolnym biegu Parany w Argentynie[6][7].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pielęgniczka żółta jest niewielką rybą, osiągającą 4–5 cm (samice) do 8 cm (samce)[7] o owalnym, lekko wygrzbieconym zarysie ciała[8]. Podstawową barwą ryb jest kolor żółtobrunatny z pojawiającymi się w zależności od sytuacji ciemnymi wzorami. W okresie tarła samice są intensywnie żółte[7]. Płetwy są relatywnie duże[8].

Dymorfizm płciowy jest dobrze widoczny: samce są znacznie większe od samic, ich płetwa grzbietowa jest wyższa, zaś tylne części płetw grzbietowej i odbytowej wydłużone[8].

Pielęgniczki żółte odżywiają się głównie drobnymi bezkręgowcami wodnymi: skorupiakami lub owadami[6].

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Jest to spokojna i dość łatwa w hodowli ryba[7]. Toleruje dość znaczne wahania pH wody od 6,0 do 8,0[6], temperaturę 22–26 °C[8] oraz twardość wody w granicach 5–19 dH[6]. Wymaga akwarium dobrze obsadzonego roślinami wodnymi, wśród których poszukują kryjówek oraz kamiennych grot lub łupin orzecha kokosowego niezbędnych jako miejsca składania ikry[7]. W warunkach hodowlanych preferuje pokarm żywy, możliwie urozmaicony, chociaż przyjmuje również płatki[8].

W okresie tarła pielęgniczki żółte dobierają się w pary, starsze samce mogą odbywać tarło z większą ilością samic[8]. Wymagana do tarła temperatura wody wynosi 25–28 °C, pH 6,5–7, twardość ogólna 8 a węglanowa poniżej 1 dH[7]. Samica składa w ukryciu zazwyczaj 50–100[8] jajeczek koloru wiśniowego, z których po pięciu dniach następuje wylęg[7]. Opiekę nad potomstwem sprawuje samica, samiec pilnuje otoczenia gniazda[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Apistogramma borelli w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM, Nr 1-2/70 (występuje pod synonimiczną nazwą Apistogramma reitzigi)
  3. Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  4. Eugeniusz Grabda, Tomasz Heese: Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby – Cyclostomata et Pisces. Koszalin: Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie, 1991.
  5. Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 FishBase
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Marcin Janik, Małe pielęgnice południowoamerykańskie [dostęp 4 maja 2010]
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 8,7 Super Akwarium [dostęp 4 maja 2010]