Pieprzyca gruzowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pieprzyca gruzowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | kapustowce |
| Rodzina | kapustowate |
| Rodzaj | pieprzyca |
| Gatunek | pieprzyca gruzowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Lepidium ruderale L. Sp. pl. 2:645. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Lepidium ambiguum Lange |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Pieprzyca gruzowa (Lepidium ruderale L.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Pochodzi z Azji i Europy, rozprzestrzenił się także w Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest dość pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Status gatunku we florze Polski: archeofit.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, rozgałęziona, krótko omszona prostymi włoskami. Ma wysokość 10-30(40) cm. Cała roślina wydziela nieprzyjemny zapach.
- Liście
- Dolne są pojedynczo lub podwójnie pierzastosieczne, a ich odcinki są równowąskie lub wąskołopatkowate. Górne są siedzące, równowąskie, tępo zakończone i całobrzegie. Wszystkie liście wiotkie.
- Kwiaty
- Żółtawobiałe, zebrane w silnie wydłużone grona na szczytach pędów. Przeważnie brak płatków korony, a jeśli są, to są krótsze od działek kielicha. Pręciki zwykle 2.
- Owoc
- Wąsko oskrzydlona, płaska łuszczynka o długości 20-40 mm. Na szczycie jest nieco wycięta.
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna, czasami dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od maja do września. Siedliska ruderalne: rumowiska, nasypy kolejowe, śmietniska. Roślina ruderalna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Sisymbrion[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
