Pieprzyca gruzowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieprzyca gruzowa
Lepidium ruderale Sturm21.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj pieprzyca
Gatunek pieprzyca gruzowa
Nazwa systematyczna
Lepidium ruderale L.
Sp. pl. 2:645. 1753
Synonimy

Lepidium ambiguum Lange

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Pokrój

Pieprzyca gruzowa (Lepidium ruderale L.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Pochodzi z Azji i Europy, rozprzestrzenił się także w Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest dość pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Status gatunku we florze Polski: archeofit.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga 
Wzniesiona, rozgałęziona, krótko omszona prostymi włoskami. Ma wysokość 10-30(40) cm. Cała roślina wydziela nieprzyjemny zapach.
Liście
Dolne są pojedynczo lub podwójnie pierzastosieczne, a ich odcinki są równowąskie lub wąskołopatkowate. Górne są siedzące, równowąskie, tępo zakończone i całobrzegie. Wszystkie liście wiotkie.
Kwiaty
Żółtawobiałe, zebrane w silnie wydłużone grona na szczytach pędów. Przeważnie brak płatków korony, a jeśli są, to są krótsze od działek kielicha. Pręciki zwykle 2.
Owoc
Wąsko oskrzydlona, płaska łuszczynka o długości 20-40 mm. Na szczycie jest nieco wycięta.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna, czasami dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie od maja do września. Siedliska ruderalne: rumowiska, nasypy kolejowe, śmietniska. Roślina ruderalna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Sisymbrion[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.