Pierścień Sadowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skrzyżowanie Pierścienia Sadowego z ulicą Nowy Arbat
Trolejbus linii "B" biegnącej po Pierścieniu Sadowym

Pierścień Sadowy lub w dosłownym tłumaczeniu Pierścień Ogrodowy także Pierścień B lub z rosyjska Sadowoje Kolco (Садо́вое кольцо́, кольцо́ "Б"), to szeroka obwodnica otaczająca pierścieniem centrum Moskwy i wyznaczająca w ten sposób obszar szeroko rozumianego centrum miasta. Pierścień ma długość 16 km i składa się z 17 przechodzących jedna w drugą ulic o własnych nazwach, z których część posiada przedrostek "Sadowa" w nazwie (np. ul.Sadowa-Triumfalna). Pierścień Sadowy zaczął wyodrębniać się jako całość w latach 20. XIX wieku i powstał na miejscu dawnych fortyfikacji Ziemnego Grodu w formie wałów ziemnych usypanych w 1592.

Współczesny kształt i status kluczowej arterii miasta Pierścień Sadowy uzyskał w latach 30. XX wieku, kiedy zgodnie z planami Łazara Kaganowicza poszerzono ulicę kosztem miejskich ogrodów (stąd nazwa). W 1948-54. zbudowano przy niej trzy ze stalinowskich wieżowców analogicznych warszawskiemu Pałacu Kultury.

W latach 1911-1936 ulicą przebiegała linia tramwajowa (wcześniej tramwaj konny), która zastąpiona została przez trolejbusy (na czele z linią "B" kursującą po całym przebiegu Pierścienia Sadowego"). Dlatego była nazywana "Pierścień B" albo "pierścień drugi" (po Pierścieniu Bulwarowym tzn. "A" albo "pierwszym").

Na linii Pierścienia Sadowego jest ulokowanych 14 stacji metra, w tym 6 (z 12) stacji linii Kolcewoj, która przebiega głównie pod Pierścieniem.

Ulica w najwęższym miejscu ma łącznie 6 pasów ruchu w obie strony, w najszerszym - 18. Istnieją plany przekształcenia jej w ulicę jednokierunkową w związku z przeciążeniem moskiewskiej sieci ulicznej.

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]