Pierścień ideałów głównych
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pierścień główny)
Pierścień ideałów głównych (także pierścien główny) - w algebrze pierścień całkowity, którego każdy ideał jest ideałem głównym.
[edytuj] Własności
- Każdy pierścień główny jest pierścieniem noetherowskim ponieważ każdy jego ideał jest generowany przez zbiór jednoelementowy, a zatem skończony.
- Każdy pierścień główny jest pierścieniem z jednoznacznością rozkładu.
- Każde dwa elementy
pierścienia ideałów głównych
mają największy wspólny dzielnik
, który daje się zapisać w postaci
dla pewnych
.
- W pierścieniu ideałów głównych
element
jest nierozkładalny wtedy i tylko wtedy, gdy ideał generowany przez ten element,
jest maksymalny, czyli wtedy i tylko wtedy, gdy pierścień ilorazowy
jest ciałem.
- W pierścieniu ideałów głównych każdy ideał pierwszy jest maksymalny.
[edytuj] Przykłady
Pierścieniami głównymi są:
- pierścień liczb całkowitych,
- pierścień wielomianów o współczynnikach w dowolnym ciele,
- dowolne ciało,
- każdy pierścień Euklidesa.
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Białynicki-Birula: Zarys algebry. Warszawa: PWN, 1987.
pierścienia ideałów głównych
mają
, który daje się zapisać w postaci
dla pewnych
.
jest
jest maksymalny, czyli wtedy i tylko wtedy, gdy
jest