Pierścienie Lieseganga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zjawisko pierścieni Liesganga obserwowane w probówkach

Pierścienie Liesganga – chemiczny proces oscylacyjny polegający na powstawaniu rozdzielonych warstw strąconego osadu. Do powstania pierścieni Liesganga dochodzi przy nieobecności konwekcji i określonych stężeniach związków. Zjawisko to opisał jako pierwszy Raphael Eduard Liesegang w 1896 roku[1][2]. Zazwyczaj pierścienie Liesganga obserwuje się w układach, a w których jeden z reagentów (np. chlorek kobaltu(II)) znajduje się w żelu, a drugi (np. woda amoniakalna) naniesiony jest miejscowo w postaci płynnej[3][4].

Przypisy

  1. Liesegang RE. Ueber einige Eigenschaften von Gallerten. „Naturwissenschaftliche Wochenschrift”. 11 (30), s. 353-362, 1896. 
  2. Krzysztof Orliński: Pierścienie Liesganga - fascynujące twory natury (pol.). Młody Technik, e-suplement, 2011-01. [dostęp 2012-11-23].
  3. Tomasz Pluciński: Pierścienie Liesganga (pol.). 2004-07-02. [dostęp 2010-02-06].
  4. Krzysztof Orliński: Tworzenie pierścieni Lieseganga (pol.). Młody Technik, e-suplement, 2011-01. [dostęp 2012-11-23].
Commons in image icon.svg