Piercing

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piercing języka
Kobieta z ludu Mursi z glinianym krążkiem. Bardzo skrajny przykład kolczykowania.

Piercing – forma ozdabiania ciała. Polega na wykonywaniu przekłuć w specyficznych miejscach ciała (np. nos, język, miejsca intymne) i wprowadzaniu w takie miejsca kolczyków. Ze względu na radykalny charakter takiego ozdabiania ciała, piercing jest zaliczany do jednej z praktyk tzw. modyfikacji ciała.

Zabieg[edytuj | edytuj kod]

Przekłuwanie ciała trwa z reguły około dwóch minut (przy czym samo przekłucie skóry – kilka sekund). Do wykonania zabiegu używa się specjalnych szczypiec do podtrzymywania fałd skórnych (z reguły wcześniej wysterylizowanych w autoklawie), oraz igły wenflonowej, bądź specjalnej igły iniekcyjnej. Kiedy piercer ustali z klientem, które dokładnie miejsce ma zostać przekłute, chwyta je szczypcami, następnie przebija je igłą, w którą (lub w jej plastikową obwódkę w przypadku wenflonu) po przebiciu wkłada bezpośrednio kolczyk.

Nie należy używać pistoletu. Z powodu plastikowych części nie jest możliwa jego sterylizacja, a kolczyki używane do przekłuwania są wykonywane ze stali chirurgicznej mogącej uczulać. Ponadto nie są ostro zakończone, więc podczas przebicia rozrywają tkankę.

Rodzaje piercingu - opis[edytuj | edytuj kod]

Pępek (navel)[edytuj | edytuj kod]

Piercing ten zwykle nie przechodzi dokładnie przez pępek, lecz przez płat skóry znajdujący się nad lub pod nim.[1] Piercing bezpośrednio przez pępek jest możliwy wyłącznie, jeżeli osoba ma pępek wystający, tzw. outie[2]. Piercing ten rozpowszechnił się mocno szczególnie wśród młodych kobiet.

Jest jednym z najwolniej gojących się przekłuć, czasem zajmuje to nawet rok[1]. Powodem tego jest małe ukrwienie tego obszaru ciała. Biżuterią zazwyczaj stosowaną są bananki.

Sutki (nipple)[edytuj | edytuj kod]

Piercing sutków może odbywać się zarówno u mężczyzn jak i kobiet. Przebicie jest zwykle wykonywane poziomo lub pionowo. Czas gojenia wynosi zwykle od 2 do 4 miesięcy. Biżuterią zwykle stosowaną w tych piercingach to najczęściej kółka, podkowy, sztangi oraz tzw. Nipple shield. Piercing ten oprócz walorów estetycznych może mieć także walory funkcjonalne, gdyż sutki należą do stref erogennych. Osoby z tym piercingiem twierdzą, że zwiększa to ich czułość[3].

Piercing ten nie przeszkadza w karmieniu piersią, lecz nie zaleca się aby karmić z włożoną biżuterią[3].

Narządy płciowe (genitals)[edytuj | edytuj kod]

Piercing powierzchniowy[edytuj | edytuj kod]

Piercing powierzchniowy odbywa się w dowolnym miejscu na skórze, nie przebijając żadnych konkretnych utworów. Nie spełnia on żadnej innej roli prócz estetycznej. Większość piercingów na skórze jest odrzucanych przez organizm w szybkim tempie, toteż większość przebić nigdy się nie goi. Z tego względu piercing powierzchniowy jest w większości tymczasowy[4]. Jest jednak terminologia dotycząca niektórych szczególnych miejsc często przebijanych:

  • Hip - w miejscu gdzie widoczne są kości miednicy
  • Madison - pod szyją, nad dekoltem
  • Nape - z tyłu szyi
  • Neck - na bokach szyi
  • Wrist - na nadgarstku
  • Sternum - pomiędzy piersiami

Corset[edytuj | edytuj kod]

Jest to podtyp piercingu powierzchniowego. Ta modyfikacja charakteryzuje się kolczykami umieszczonymi parami wzdłuż kręgosłupa połączonymi wstążką, swoim wyglądem przypominając gorset. Silnie powiązany z BDSM. Ze względu na bardzo duże prawdopodobieństwo zahaczania ubraniem o kolczyki, co prowadzi do migracji, jest to modyfikacja tymczasowa.

Hand web[edytuj | edytuj kod]

Piercing ten przebija błoniastą skórę pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. Goi się powolnie, od 6 miesięcy do roku. W tym czasie należy zachować higienę okolicy. Piercing ten jest trudny do utrzymania ze względu na położenie.

Piercing a zdrowie[edytuj | edytuj kod]

Z medycznego punktu widzenia kolczykowanie ciała jest równoznaczne jego okaleczaniu. Przekłucie, w którym umieszczono kolczyk, stanowi otwartą ranę, której gojenie jest długotrwałe. Z tego powodu w piercingu nie używa się biżuterii wykonanej ze srebra lub złota, jako metali niekorzystnie wpływających na proces gojenia. Do świeżych przekłuć używa się tytanu G23, bioplastu i PTFE. Są to materiały hipoalergiczne, pozbawione niklu (który najczęściej jest przyczyną uczuleń) oraz są biokompatybilne. Przekłucie powinno być wykonane w warunkach sterylnych przez osobę wykwalifikowaną (nazywaną piercerem), aby zminimalizować ryzyko zakażenia np. gronkowcem lub wirusem zapalenia wątroby typu C, wirusem zapalenia wątroby typu B, wirusem HIV. Piercing wykonywany w jamie ustnej zwiększa ryzyko urazów w uzębieniu, a także licznych ubytków próchnicowych.[5].

Gojenie[edytuj | edytuj kod]

Czas gojenia jest zależny od miejsca przekłucia oraz indywidualnych cech organizmu. W pierwszej fazie gojenia normalne jest odczuwanie dyskomfortu, lekkiego bólu, swędzenia i pieczenia. Często też wydziela się płyn zawierający limfę, który zasychając tworzy suche strupki na biżuterii. Strupki powinniśmy odmaczać za pomocą soli fizjologicznej, a przekłucie dezynfekować Octeniseptem. Przez pewien czas po przekłuciu nie powinno się spożywać większych ilości alkoholu ani kofeiny, nie polecane jest też zażywanie leków rozrzedzających krew, jak aspiryna, w przypadku przekłucia języka zalecane jest ograniczenie palenia papierosów (nie dotyczy to osób silnie uzależnionych od papierosów – ograniczenie palenia dodatkowo obciąża organizm). Czas gojenia najczęściej przekłuwanych części ciała:

  • ucho:
    • Standard Lobe – od 1 do 2 miesięcy
    • Tunnels – od 4 tygodni do 3 miesięcy
    • Tragus – od 1,5 do 3 miesięcy
    • Vertical Tragus – od 1,5 do 3 miesięcy
    • Anti Tragus – od 1 do 3 miesięcy
    • Conch – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Industrial – od 5 do 9 miesięcy
    • Forward Helix – od 2 do 3 miesięcy
    • Helix – od 3 do 6 miesięcy
    • Horizontal Lobe - od 6 do 9 tygodni
    • Daith – od 2 do 3 miesięcy
    • Rook – 1,5 do 2 miesięcy
  • łuk brwiowy:
    • Standard Eyebrow – od 1,5 do 3 miesięcy
    • Horizontal Eyebrow – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Anti Eyebrow – od 1,5 do 2 miesięcy
  • nos:
    • Standard Nostril – od 1 do 2 miesięcy
    • Septum – od 1,5 do 3 miesięcy
    • Bridge – od 1 do 3 miesięcy
    • Vertical Bridge – od 1,5 do 3 miesięcy
    • Nasallang – od 1,5 do 3 miesięcy
  • warga:
    • Standard Labret – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Lip Ring – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Madonna/Monroe – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Horizontal Lips – od 1,5 do 2 miesięcy
    • Lowbrets – od 1 do 2 miesięcy
  • język:
    • Standard Tongue – od 1 do 3 tygodni
    • Double Tongue – od 2 do 3 tygodni
    • Horizontal Tongue – od 2 do 3 tygodni
    • Tongue Web – od 2 do 3 tygodni
    • Venom – od 2 do 3 tygodni
  • sutki: od 2 do 4 miesięcy
  • pępek – od 1 do 6 miesięcy
  • genitalia
    • Męskie
      • Ampallang − ok. 3-6 miesięcy
      • Apadravya − 4-6 miesięcy
      • Dydoe − 4-6 miesięcy
      • Hafada (moszna) − 3-9 miesięcy
      • Frenum − 3 do 5 tygodni
      • Napletek
      • Prince Albert − 2 do 4 tygodni
      • Guiche
    • Żeńskie
      • Christina − 3-4 miesięcy
      • Fourchette
      • Isabella − 2-3 miesięcy
      • Łechtaczka − 4 do 6 tygodni
      • Napletek łechtaczki − 2-3 miesięcy
      • Nefretiti
      • Triangle − 3-4 mięsięcy
      • Wargi sromowe − 2-3 miesięcy
      • Princess Albertina

Świeża rana powinna być skrupulatnie czyszczona za pomocą gazy nasączonej Octeniseptem i solą fizjologiczną – ograniczy to ryzyko wystąpienia infekcji oraz innych powikłań. Osoby z wadą krwi, gorszą krzepliwością czy hemofilią decyzję zrobienia sobie kolczyka powinny skonsultować z lekarzem.

Niekorzystne efekty noszenia kolczyków w świetle badań naukowych

Do najczęstszych powikłań związanych z noszeniem kolczyków zalicza się:[6]

Zarejestrowano zależność pomiędzy wczesnym przekłuwaniem uszu u dziewczynek, a występującym później rozwojem alergii[7][8][9].

Według prof. Ewy Czarnobilskiej (kierownik zespołu prowadzącego badania) główną przyczyną występowania odczynu alergicznego wymienianą przez alergologów jest obecność niklu jako składnika stopów do produkcji kolczyków – przy czym nieistotny jest deklarowany przez producenta rodzaj metalu, z jakiego wykonana jest biżuteria, gdyż nikiel jest standardowym składnikiem[8][9].

Objawy alergii widoczne są w postaci wyprysków skórnych. Objaw ten jest często tłumaczony alergią pokarmową (np. na mleko), tymczasem przyczyna leży w kontakcie kolczyka (jonów niklu) z układem immunologicznym[8][9].

Ciekawym jest fakt, iż zaprzestanie noszenia kolczyków przez dziecko nie skutkuje zniknięciem objawów alergii. Układ immunologiczny zapamiętuje obecność jonów niklowych, które przez pewien okres życia występowały we krwi i limfie człowieka. Mimo zaprzestania noszenia kolczyków u dziecka może występować reakcja alergiczna na[8][9]:

  • metalowe części garderoby
  • aparaty ortodontyczne
  • protezy dentystyczne
  • płytki ortopedyczne
  • potrawy gotowane w garnkach z dodatkiem niklu
  • margarynę (nikiel jest katalizatorem uwodorniającym tłuszcze nienasycone)
  • monety (w szczególności jednozłotowe)
  • czekoladę
  • orzechy
  • warzywa strączkowe
  • wino
  • piwo.

W świetle badań alergologicznych na próbie 428 uczniów w wieku 7–8 i 16–17 lat stwierdzono, że[8][9]:

  • u 30% badanych wystąpiła alergia na nikiel
  • alergia występowała częściej u dziewcząt, które miały założone kolczyki we wczesnym dzieciństwie.

Innymi objawami alergii na nikiel są[8][9]:

  • nawracające infekcje
  • ataki astmy
  • przewlekłe zapalenie krtani.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bmezine Wiki - Navel piercing. 2010-12-03.
  2. Bmezine Wiki - True navel piercing. 2010-12-03.
  3. 3,0 3,1 tattoo.about.com - nipple piercings (ang.). 2010-12-03.
  4. Bmezine Wiki - Surface piercing (ang.). 2010-12-03.
  5. Piercing - powikłania ze strony jamy ustnej
  6. Deborah Watson. TORN EARLOBE REPAIR. . 35 (1), s. 187, 2012-02. San Diego, California: University of California San Diego School of Medicine. 
  7. Szkodliwe kolczyki. fizjoinformator.pl. [dostęp 2015-04-01].
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 Polscy naukowcy ostrzegają: kolczyki szkodzą dzieciom. tvn24.pl. [dostęp 2015-04-01].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 Czarnobilska E., Oblutowicz K., Dyga W., Wsołek-Wnek K., Śpiewak R.. Contact hypersensitivity and allergic contact dermatitis among school children and teenagers with eczema.. „Contact Dermatitis”. 60 (5), s. 264-269, 2009-05. Kraków: John Wiley & Sons A/S.