Pieris kwiecisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pieris kwiecisty
Piers floribunda a2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj pieris
Nazwa systematyczna
Pieris floribunda (Pursh) Benth. & Hook.f.
Gen. pl. 2:588. 1876
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Owoce

Pieris kwiecisty (Pieris floribunda) – gatunek rośliny należący do rodziny wrzosowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej (USA, stany: Georgia, Karolina Północna, Tennessee, Wirginia, Wirginia Zachodnia)[2]. Jest w wielu krajach, również w Polsce, uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Zawsze zielony krzew o szerokokrzaczastym pokroju i luźnych gałęziach. Osiąga wysokość do 1 m.
Liście
Pojedyncze, podługowatolancetowate, błyszczące. Młode liście są intensywnie czerwone, potem stają się ciemnozielone.
Kwiaty
Zebrane w podwójne wzniesione grona o długości do 12 cm. Kwiaty są białe, beczułkowate.
Owoce
Drobne, brązowe torebki.
Gatunki podobne
Pieris japoński, który jest wyższy i ma zwisające kwiatostany. Jest w Polsce częściej uprawiany od pierisa kwiecistego.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina wieloletnia, nanofanerofit. Kwitnie w kwietniu i maju. Cała roślina jest lekko trująca. Przy doustnym spożyciu powoduje wymioty, skurcze i duszność[3]. Jest szczególnie niebezpieczna dla zwierząt, które zjadają ją nie rozpoznając jej trujących własności.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

  • Wymagania. Gatunek cieniolubny, wręcz źle rosnący w pełnym słońcu, które może poparzyć jego liście. Najlepsze dla niego jest miejsce pod drzewami lub krzewami i osłonięte przed chłodnymi, zimowymi wiatrami. Wymaga gleby kwaśnej i próchnicznej. Nie jest w pełni mrozoodporny. Nie wymaga przycinania.
  • Sposób uprawy. W pierwszym roku po posadzeniu należy go podlewać, a na zimę okryć chochołem ze słomy. Wokół sadzonki podłoże grubo ściółkuje się, co sprzyja utrzymywaniu wilgoci w glebie i chroni korzenie przed przemarzaniem. Gdy już dobrze się rozrośnie jest bardziej odporny na suszę i przemarzanie. Przed zimą obficie nawadnia się go, podlewa się także w okresie zimy gdy ziemia rozmarza.
  • Rozmnażanie. Poprzez nasiona lub sadzonki otrzymywane z wierzchołkowych pędów.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-13].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-08-25].
  3. Burkhard Bohne, Peter Dietze: Rośliny trujące: 170 gatunków roślin ozdobnych i dziko rosnących. Warszawa: Bellona, Spółka Akcyjna, 2008. ISBN 978-83-11-11088-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
  2. Drzewa i krzewy. Przepiękny pieris. [dostęp 2009-03-23].