Pierolapithecus catalaunicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierolapithecus catalaunicus
Moyà-Solà et al., 2004
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Rząd naczelne
Nadrodzina człekokształtne
Rodzaj Pierolapithecus
Gatunek P. catalaunicus
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pierolapithecus catalaunicus - gatunek wymarłej małpy człekokształtnej, żyjące ok. 13 mln lat temu w miocenie, odkryty w miejscowości Els Hostalets de Pierola w Katalonii, w Hiszpanii. Gatunek uważany jest za blisko spokrewniony z ostatnim wspólnym przodkiem goryli, szympansów i ludzi. Odkrycia dokonano w 2002 roku, gatunek opisał natomiast zespół hiszpańskiego paleoantropologa Salvadora Moyà-Solà. Budowa klatki piersiowej, kręgosłupa i kończyn górnych Pierolapithecus umożliwiała mu wspinanie się po drzewach, podobnie jak czynią to dzisiejsze wielkie małpy człekokształtne.

Pokrewieństwo z podrodziną Homininae[edytuj | edytuj kod]

Wielu uczonych uznaje Pierolapithecus za blisko spokrewnionego z ostatnim wspólnym przodkiem podrodziny Homininae, której obecnie żyjący przedstawiciele to goryl, szympans i człowiek. Hipoteza ta jest jednak kontrowersyjna, małpa ta żyła bowiem w Hiszpanii, podczas gdy obecne goryle i szympansy zamieszkują środkową Afrykę. Możliwe jest jednak, że Pierolapithecus lub jego krewni mógł dokonać ponownego zasiedlenia Afryki, w miocenie bowiem Półwysep Iberyjski połączony był z północnymi krańcami Afryki. Obecnie większość naukowców uważa, że naczelny żył już po oddzieleniu się przodków orangutanów od linii rozwojowej wielkich, afrykańskich małp człekokształtnych i ludzi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]