P.G.T. Beauregard

Pierre Gustave Toutant Beauregard
Generał
Data i miejsce urodzenia	28 maja 1818 Saint Bernard, Luizjana
Data i miejsce śmierci	20 lutego 1893 Nowy Orlean, Luizjana
Przebieg służby
Lata służby	od 1838
Siły zbrojne	artyleria, wojska inżynieryjne
Główne wojny i bitwy	Wojna amerykańsko-meksykańska Bitwa pod Contreras Bitwa pod Churubusco Zdobycie Mexico City Bitwa pod Chapultepec Wojna secesyjna Bitwa o Fort Sumter I bitwa nad Bull Run Bitwa pod Shiloh Bitwa o Corinth I bitwa o Fort Wagner II bitwa o Fort Wagner II bitwa o Fort Sumter Kampania Bermuda Hundred II bitwa o Petersburg Bitwa pod Bentonville
Późniejsza praca	polityk, pisarz, wynalazca

Pierre Gustave Toutant Beauregard (ur. 28 maja 1818 w Saint Bernard, niedaleko Nowego Orleanu w stanie Luizjana, zm. 20 lutego 1893 w Nowym Orleanie) – amerykański wojskowy, generał armii konfederackiej, pisarz, urzędnik państwowy i wynalazca. Znany obecnie głównie pod inicjałami P.G.T. Beauregard, aczkolwiek rzadko używał pierwszego imienia i podpisywał korespondencję jako G.T. Beauregard.

W 1838 ukończył Wojskową Akademię West Point, początkowo dostał przydział do artylerii, a następnie został przeniesiony do wojsk inżynieryjnych.

Brał udział w wojnie amerykańsko-meksykańskiej (1846-1848), pod koniec wojny został awansowany do stopnia majora.

W roku 1856 omal nie wygrał wyborów na burmistrza Nowego Orleanu.

23 stycznia 1861 został mianowany komendantem akademii West Point, w lutym 1861 po ogłoszeniu secesji przez Luizjanę zrezygnował ze stanowiska komendanta szkoły i wystąpił z armii.

W marcu 1861 zgłosił się do armii konfederackiej, w stopniu generała brygady został dowódcą obrony Charlestonu w Karolinie Południowej.

12 kwietnia 1861 rozkazał ostrzelać Fort Sumter, strzały te rozpoczęły wojnę secesyjną.

Służył głównie na wschodzie, ale od 17 marca do 7 maja 1862 dowodził Armią Missisipi, a od 16 marca do 26 kwietnia 1865 Armią Tennessee.

Walczył w I bitwie nad Bull Run, następnie został generałem i na początku 1862 wyruszył na zachód, gdzie brał udział w bitwie pod Shiloh. Jesienią 1862 wrócił na wschód i objął dowództwo nad wybrzeżem Konfederacji od Karoliny Północnej po Florydę. Pozostawał na tym stanowisku przez ponad półtora roku. Walczył pod Charleston, w Karolinie Północnej i w Wirginii, wspomagając armię gen. Lee. Po jego kapitulacji powrócił do Nowego Orleanu i zajął się przemysłem kolejowym.

Źródła

• P.G.T. Beauregard (ang.)

Literatura dodatkowa

• Williams, T. Harry P.G.T. Beauregard: Napoleon in Gray (1955)

Linki zewnętrzne

• Pierre G. Beauregard (ang.)