Pierre Clostermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre-Henri Clostermann
33 zwycięstw
Pierre-Henri Clostermann
podporucznik rez. pil. (Francja) Wing Commander (RAF) podporucznik rez. pil. (Francja)
UK-Air-OF4 infobox.svg Wing Commander (RAF)
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1921
Kurytyba
Data i miejsce śmierci 22 marca 2006
Montesquieu-des-Albères
Przebieg służby
Lata służby 19421945
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Order Wyzwolenia Médaille Militaire (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Médaille de la Résistance Medaille de l'Aeronautique ribbon.svg Medaille commemorative des Operations de securite et de Maintien de l'ordre ribbon.svg Medaille (Insigne) des Blesses Militaires ribbon.svg Dso-ribbon.png UK DFC w bar BAR.svg Silver Star ribbon.svg Air Medal ribbon.svg Croix de guerre B.jpg Ordre du Nichan Iftikhar GO ribbon (Tunisia).svg Equestrian order of the Holy Sepulcher of Jerusalem BAR.svg

Pierre Clostermann (ur. 28 lutego 1921, zm. 22 marca 2006) - francuski lotnik, as myśliwski okresu II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 28 lutego 1921 w Kurytybie w Brazylii jako syn dyplomaty francuskiego. Zafascynowany lataniem, w wieku 16 lat (w 1937) ukończył kurs pilotażu.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu II wojny światowej w 1939, usiłował dostać się do lotnictwa francuskiego, lecz został uznany za zbyt młodego. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie następnie w 1942 przeszedł szkolenie myśliwskie. Po ukończeniu szkolenia, został przydzielony w stopniu sierżanta pilota do 341. dywizjonu myśliwskiego Wolnych Francuzów "Alsace", stacjonującego w Leicester w Anglii i używającego samolotów Spitfire.

Pierwsze i drugie zwycięstwo powietrzne odniósł 27 lipca 1943 w czasie lotu dywizjonu nad Francją, zestrzeliwując myśliwiec Focke-Wulf Fw 190, a następnie drugiego Fw 190 w tym samym locie. Kolejne dwa zwycięstwa odniósł w sierpniu i wrześniu. 28 września 1943 został przeniesiony do angielskiego 602. dywizjonu myśliwskiego RAF "City of Glasgow", w którego składzie w dalszym ciągu wykonywał loty nad Francję, uzyskując kilka zestrzeleń. W czerwcu 1944 zestrzelił trzy samoloty niemieckie, a 2 lipca zestrzelił trzy samoloty Fw 190 podczas jednej walki powietrznej. 7 lipca 1944 został odznaczony brytyjskim orderem Distinguished Flying Cross i odsunięty od latania, otrzymując przydział do pracy sztabowej.

Na swoją prośbę powrócił jednak na front, otrzymując 4 marca 1945 przydział do angielskiego 274. dywizjonu myśliwskiego (wchodzącego w skład 122. Skrzydła Myśliwskiego), bazującego w Holandii, latającego na nowych myśliwcach Hawker Tempest Mk V. Pomimo braku doświadczenia z tym typem samolotu, został od razu mianowany dowódcą eskadry (flight) A. 5 marca 1945 zestrzelił jeden myśliwiec Bf 109, a 14 marca jeden Bf 109 na pewno i jeden prawdopodobnie. Raniony 24 marca lądował przymusowo w uszkodzonym samolocie. W połowie marca został przeniesiony do 56. dywizjonu RAF, w składzie tego samego Skrzydła, a od 8 kwietnia 1945 został dowódcą 3. dywizjonu myśliwskiego RAF, też w składzie 122. Skrzydła (latając w 3. dywizjonie na samolotach z oznaczeniem JF-E). W tym czasie odniósł też kilka dalszych zwycięstw powietrznych - 20 kwietnia zestrzelił dwa myśliwce Fw 190, ale sam też musiał przymusowo lądować na skutek uszkodzeń. Od 27 kwietnia 1945 przejściowo dowodził całym 122. Skrzydłem Myśliwskim.

27 sierpnia 1945 wystąpił ze służby wojskowej. Wojnę ukończył w stopniu podpułkownika RAF i podporucznika rezerwy Wolnych Francuskich Sił Powietrznych.Odniósł ogółem 33 zwycięstwa powietrzne.

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie pracował w przemyśle lotniczym, zakładając przedsiębiorstwo Reims Aviation. Był wiceprezesem zakładów lotniczych Cessna, działał także w Air France i Renault. Napisał kilka wspomnieniowych książek, z których największą sławę zyskał "Wielki cyrk" (Le Grand Cirque). Służył jeszcze ponownie bojowo przez krótki okres w wojnie w Algierii. Był deputowanym do francuskiego parlamentu w latach 1946-1969. Zajmował się z upodobaniem wędkarstwem.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Podczas wojny wykonał 432 loty bojowe, większość w osłonie wypraw bombowych. Zaliczono mu oficjalnie w Wielkiej Brytanii 23 pewne zwycięstwa powietrzne oraz 5 prawdopodobnych, liczby te także on sam podawał (11 zwycięstw na Spitfire i 12 na Tempest). Zniszczył także liczne samoloty i sprzęt podczas ataków na cele naziemne. Po wojnie jednak według reguł we francuskim lotnictwie, przyjmując inne kryteria, zaczęto podawać liczbę 33 zwycięstw pewnych (w tym 19 myśliwców Fw 190 i 7 Bf 109) i 12 prawdopodobnych. Z drugiej zaś strony, nowsze analizy potwierdzają 11 zwycięstw i możliwe, że dalsze 7.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został uhonorowany odznaczeniami, m.in. Wielkim Krzyżem Legii Honorowej, Médaille Militaire, Croix de Guerre 1939-1945 z 19 palmami, brytyjskimi: dwukrotnym Distinguished Flying Cross (DFC with bar) i amerykańskim Silver Star.