Pierre Desfontaines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre François Guyot Desfontaines, miedzioryt Georg Friedrich Schmidt, wg malunku Louis Toqué, 1742

Abbé (ksiądz) Pierre François Guyot-Desfontaines (ur. 1685 w Rouen, zm. 16 grudnia 1745 w Paryżu) – jezuita, historyk i dziennikarz. Kojarzony przede wszystkim ze swej polemiki prowadzonej z Wolterem.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Uczył retoryki w Bourges. W roku 1715 poświęcił się wyłącznie pracy pisarskiej. W roku 1724 podjął współpracę z Journal des Savants. Wspomagany przez takich autorów jak Élie Fréron, Granet i Abbé Destrées opublikował periodyki dotyczące krytyki literackiej; Le Nouvelliste du Parnasse ("pisarz z Parnasu" - 1731-1734, 5 tomów) i Observations sur les écrits modernes ("Obserwacje nt. pisarstwa współczesnego") (od roku 1735 , 34 tomy).

Polemiki z Wolterem[edytuj | edytuj kod]

Desfontaines jest dziś pamiętany ze swych kłótni literackich z Voltaire'm, który zaatakował go pamfletem pt: Le Préservatif, ou critique des Observations sur les écrits modernes ("Prezerwatywa lub Obserwacje nt. pisarstwa współczesnego"). Desfontaines odpowiedział krótką a celną satyrą: La Voltairomanie ("Wolteromania" - 1738). Voltaire'a złościły surowe i nieprzychylne recenzje jego sztuk teatralnych. Oba ataki miały charakter osobistych przytyków dotyczących życia obu pisarzy i związanych z nimi plotek (domniemywana sodomia której miał dopuszczać się Desfontaines i skandale towarzyskie związane z Voltairem). Docinki tego rodzaju trwały jeszcze kilka lat. W wojnie na epigramy wspierał Voltaire'a jego ówczesny stronnik Alexis Piron.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Apologie du caractère des Anglois et des François [Apologia charakteru Francuzów i Anglików], 1725
  • Dictionnaire néologique à l’usage des beaux esprits du siècle , 1726
  • Lettres d’un rat calotin à Citron Barbet; Relation de ce qui s’est passé au sujet de l’illustre Mathanasius à l’Académie françoise, 1727
  • tłumaczenie z angielskiego: Podróże Guliwera Jonatana Swifta, 1727
  • Entretiens sur les Voyages de Cyrus, [Opowiesci o podróżach Cyrusa] 1728
  • Nouvelle Histoire de France par demandes et par réponses [Nowa historia Francji w pytaniach i odpowiedziach], 1730
  • Le Nouveau Gulliver, [The New Gulliver] 1730
  • Nouvelle Histoire de France, [Nowa historia Francji] 1730
  • La Voltairomanie, 1738
  • Racine vengé, ou examen des remarques de l'abbé d'Olivet sur les œuvres de Racine, [Racine pomszczony, lub uwagi o pismach abbé Oliveta on o dziełach Racine'a] 1739. E-text (fr.).
  • Traduction en prose des poèmes de Virgile [tłumaczenie prozą poematów Wergiliusza], 1743
  • Lettre d’un comédien françois au sujet de l’Histoire du théâtre italien

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Benoit Léger, « Voyages de Desfontaines dans la Romancie : le Nouveau Gulliver (1730) », Préfaces romanesques, Peeters, Leuven et Paris, collection « La République des Lettres », 23, p. 219-231.
  • Benoit Léger « Le Médecin observateur : paratexte et traduction idéologique de L'État de la médecine de Francis Clifton par Desfontaines (1742) », Annie Cointre, La traduction de textes non romanesques au XVIIIe siècle, Série 2003, n° 5, Université de Metz, Centre d’études de la traduction p. 215-231.
  • Benoit Léger, « Nouvelles aventures de Gulliver à Blefuscu : traductions, retraductions et rééditions des Voyages de Gulliver sous la monarchie de Juillet » (« Histoire de la traduction et traduction de l'histoire ») Meta, 49, 3, p. 526-543.
  • Hugues Plaideux, « L'abbé Desfontaines : un adversaire de Voltaire à la cure de Torigni (1732-1734) », Revue de la Manche, fasc. 159, avril 1998, p. 31-37.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]