Pierre de Foix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pierre de Foix
Kardynał biskup
Pierre de Foix
Kraj działania  Francja
Data urodzenia 1386
Data śmierci 13 grudnia 1464
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 1445–1449, 1451–1464
biskup Lescar
Okres sprawowania 1410–1414
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska wrzesień/październik 1414
Kościół tytularny Santo Stefano al Monte Celio

Pierre de Foix (ur. 1386 – zm. 13 grudnia 1464 w Awinionie) – francuski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny hrabiów Foix i Carcassonne. Studiował w Tuluzie i wstąpił do zakonu franciszkanów. Jego młodość przypadała na okres wielkiej schizmy zachodniej. Pierre de Foix popierał początkowo antypapieża Benedykta XIII z obediencji "awiniońskiej", jednak w 1409 przyłączył się do obediencji wybranego na Soborze w Pizie antypapieża Aleksandra V. Obaj pretendenci do papieskiego tronu nadali mu biskupstwo w Lescar (Aleksander V 23 października 1409, a Benedykt XIII 5 lutego 1410), ale cztery lata później Benedykt XIII zagroził mu depozycją. W 1414 antypapież Jan XXIII (następca Aleksandra V) mianował go kardynałem prezbiterem Santo Stefano al Monte Celio. Od lutego 1416 Pierre de Foix uczestniczył w obradach kończącego schizmę Soboru w Konstancji. Za pontyfikatu Marcina V działał głównie jako legat papieski w Aragonii, gdzie doprowadził do załagodzenia konfliktu króla Alfonsa V z papieżem oraz abdykacji antypapieża Klemensa VIII (1429). Od 1430 aż do śmierci sprawował funkcję papieskiego legata w Awinionie i gubernatora Komturii Wenassyjskiej. 14 marca 1431 został kardynałem biskupem Albano i od 1445 (z przerwą 1449-51) był nominalnym dziekanem Świętego Kolegium.

Będąc kardynałem Pierre de Foix zarządzał wieloma diecezjami jako administrator lub komendatariusz: Lescar (1409-22 i ponownie 1433-64), Comminges (1422-51), Lombes (1425), Mirepoix (1432-33), Arles (1450-63), Dax (1451-59), Aix (1463-64) i Tarbes (1463-64).

Pierre de Foix zmarł w Awinionie w wieku 78 lat jako ostatni z kardynałów mianowanych w okresie Wielkiej schizmy zachodniej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]