Pierre de Polignac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre de Polignac

Pierre Marie Xavier Raphael Antoine Melchior de Polignac, także Grimaldi, hrabia Polignac, książę Valentinois (ur. 24 października 1895 w Hennebont, zm. 10 listopada 1964 w Paryżu), członek monakijskiej rodziny książęcej, od 19 marca 1920 do 18 lutego 1933 książę Monako jako mąż księżnej Charlotte.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Pierre urodził sie 24 października 1895 roku w Hennebont jako najmłodsze dziecko hrabiego Maxence Melchior Edouard Marie Louis de Polignac (ur. 1857, zm. 1936) i jego pochodzącej z Meksyku żony, Susany Mariany Estefanii Francisci de Paula del Corazon de la Torre y Mier (ur. 1858, zm. 1913). Jego matka pochodziła z meksykańskiej szlachty. Rodzice Pierre'a ślubowali 10 października 1881 w Paryżu. Hrabia miał siedmioro starszego rodzeństwa: Józefinę (ur. 1882, zm. 1976), Marię (ur. 1884, zm. 1944), Rajmunda (ur. 1885), Ksawerego (ur. 1886, zm. 1961), Annę (ur. 1889, zm. 1970), Maxence'a (ur. 1892, zm. 1963) i Bertranda (ur. 1893, zm. 1910). Dwoje z braci, hrabia Ksawery i hrabia Maxence ożenili się ze swoimi kuzynkami w pierwszej linii, odpowiednio z Marią i Laurą de la Torre y Formento.

Małżeństwo i rodzina[edytuj | edytuj kod]

19 marca 1920 roku w cywilnej ceremonii poślubił Charlotte Grimaldi, jedyną córkę panującego wówczas w Monako księcia Ludwika II, nieślubną, ale adoptowaną, mającą wszelkie prawa do dziedziczenia rodzinnego tronu. Otrzymał nazwisko Grimaldi, tytuł księcia Valentinois, ale dla swoich legalnych potomków zachował rodzinny tytuł hrabiego Polignac. Jeszcze w tym samym roku małżonkowie doczekali się swojego pierwszego dziecka, córki Antoinette, następczyni tronu. W 1923 narodził się im również syn, Rainier, przyszły władca Monako (zasada primogenitury).

W połowie lat dwudziestych XX wieku książęca para pozostawała w nieoficjalnej separacji, książę Pierre wyprowadził się do swojego paryskiego apartamentu. Sądownie ich separację ogłoszono 20 marca 1930, a rozwód nastąpił 18 lutego 1933. Paryski trybunał potwierdził to w grudniu tego samego roku. Książę Pierre został wygnany z Monako, co potwierdzono w kwietniu 1933, ale otrzymywał coroczne wsparcie finansowe w wysokości 500 000 franków.

Na cześć księcia imię to noszą jego prawnukowie: Andrea Albert Pierre Casiraghi, Pierre Rainier Stefano Casiraghi oraz wnuk Albert Alexandre Louis Pierre Grimaldi.

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Monakijska rodzina książęca

Monakijska rodzina książęca


Potomkowie księżnej Karoliny


Potomkowie księcia Alberta II


Potomkowie księżniczki Stefanii

Dzieci

Wnuki

Prawnuki

Książę Monako[edytuj | edytuj kod]

Po ślubie z Charlotte Grimaldi Pierre otrzymał tytuł księcia Monako, bo na tronie miała zasiąść jego żona. Obydwoje nie doczekali jednak w stanie małżeńskim do śmierci ojca Charlotte, Ludwika II. W 1944 roku, w porozumieniu z ojcem, księżna zrzekła się wszystkich swoich praw do dziedziczenia tronu na rzecz młodszego syna, Rainiera. Mężczyzna faktycznie objął tron w 1949 roku, przyjmując imię Rainier III. Po ojcu odziedziczył tytuł hrabiego Polignac.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Książę Pierre umarł 10 listopada 1964 w wyniku choroby nowotworowej. Zgon nastąpił w amerykańskim szpitalu w Paryżu. Jest pochowany w Monako.