Pierwsze piątki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pierwsze piątki – forma kultu Serca Jezusa w Kościele rzymskokatolickim, polegająca na szczególnej modlitwie do Serca Jezusowego w dziewięć kolejnych pierwszych piątków miesiąca. Istotą i warunkiem pierwszych piątków jest uczestnictwo we mszy św. wraz z przyjęciem komunii świętej wynagradzającej Sercu Jezusowemu grzechy swoje i całego świata. Zazwyczaj po takiej mszy – lub przed nią – uroczyście odmawia się litanię do Najświętszego Serca. Jeżeli wierny nie jest w łasce uświęcającej, powinien przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania[potrzebne źródło].

Praktyka ta została objawiona św. Małgorzacie Marii Alacoque przez Chrystusa w 1673 r. Zgodnie z objawieniem[1]: kto przez dziewięć kolejnych pierwszych piątków przystąpi do komunii świętej i ofiaruje ją jako wynagrodzenie za grzechy własne i rodzaju ludzkiego, temu Boże Serce zapewni miłosierdzie w chwili zgonu, że nie umrze bez Jego łaski. Istotną sprawą jest przystąpienie do komunii, sakrament pojednania jest w tym kontekście niekonieczny[1].

Co prawda Kościół oficjalnie nie odniósł się teologicznie do tej obietnicy, ale nigdy jej nie zaprzeczył, pozwalając ufać, że zostanie ona wypełniona. Praktyka pierwszych piątków przyczyniła się do spopularyzowania częstego przystępowania do komunii[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Czytelnia: Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa (pol.). [dostęp 2013-10-01].
  2. Pierwsze Piątki Miesiąca (pol.). [dostęp 2013-10-01].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]