Pierwszy gabinet Josepha Lyonsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Premier Joseph Lyons
John Latham, prokurator generalny, minister spraw zagranicznych oraz minister przemysłu
Minister obrony George Pearce

Pierwszy gabinet Josepha Lyonsa (ang. First Lyons Ministry) - dwudziesty pierwszy gabinet federalny Australii, urzędujący od 6 stycznia 1932 do 12 października 1934.

Był gabinetem jednopartyjnym, tworzonym przez debiutującą w roli partii rządzącej Partię Zjednoczonej Australii (UAP), która wygrała wybory w 1931. Partia powstała wcześniej w tym samym roku w wyniku połączenia Nacjonalistycznej Partii Australii z grupą byłych członków Australijskiej Partii Pracy pod wodzą Josepha Lyonsa, który został liderem nowego ugrupowania. Gabinet rządził do wyborów w 1934, po których powstał drugi gabinet Josepha Lyonsa.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W chwili powstania[edytuj | edytuj kod]

Późniejsze zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 12/13 kwietnia 1932
    • Departamenty spraw wewnętrznych (Home Affairs) oraz transportu zostały połączone w jedno. Kierownictwo nad nowym resortem zachował Archdale Parkhill, tytułowany odtąd Minister for the Interior, co również można przetłumaczyć jako minister spraw wewnętrznych
    • Charles Marr stracił stanowisko ministra robót publicznych i kolei, które zostało zlikwidowane. Pozostał jednak ministrem zdrowia oraz ministrem ds. terytoriów, a dodatkowo otrzymał stanowisko ministra ds. repatriacji.
    • Charles Hawker stracił stanowisko ministra ds. repatriacji, zaś kierowany przez niego resort rynków został przekształcony w Departament Gospodarki, w którym pozostał ministrem.
  • 29 czerwca 1932
    • Stanley Bruce opuścił resort skarbu, ale pozostał w Gabinecie jako minister bez teki.
  • 23 września 1932
    • Charles Hawker opuścił Gabinet. Obowiązki ministra gospodarki tymczasowo przejął osobiście premier Lyons.
  • 26 września 1932
    • Stanley Bruce został ustanowiony specjalnym przedstawicielem rządu w Londynie, zachowując jednak rangę członka Gabinetu.
  • 13 października 1932
  • 14 stycznia 1933
    • Gabinet opuścił Henry Gullett. Stanowisko ministra handlu i ceł przejął po nim Thomas White.
  • 25 września 1933
    • Gabinet opuścił Walter Massy-Greene, zaś dołączył do niego Richard Casey, który został ministrem bez teki.
  • 17 października 1933
    • Do gabinetu dołączył jako minister bez teki Harry Lawson.
  • 24 maja 1934
    • Charles Marr stracił stanowisko ministra ds. terytoriów, które przejął Harry Lawson. Marr pozostał ministrem zdrowia oraz ministrem ds. repatriacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]