Pierwszy gabinet Julii Gillard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Australia
Godło Australii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Australii

Pierwszy gabinet Julli Gillard był sześćdziesiątym szóstym w historii gabinetem federalnym Australii. Został zaprzysiężony 24 czerwca 2010, wkrótce po tym jak Julia Gillard została wybrana nową liderką rządzącej Australijskiej Partii Pracy (ALP), co automatycznie dało jej - jako pierwszej w historii kobiecie - stanowisko premier federalnej Australii. Gabinet zakończył swoje urzędowanie 14 września, gdy zaprzysiężony został drugi gabinet Julii Gillard. Zmiana wynikała ze zwyczaju obowiązującego w australijskiej polityce, iż po każdych wyborach parlamentarnych, nawet jeśli na stanowisku pozostaje dotychczasowy premier, powoływany jest nowy gabinet. Ostatnie wybory odbyły się 21 sierpnia.

W sensie personalnym gabinet stanowił kontynuację gabinetu Kevina Rudda, w którym Gillard była wicepremierem. Początkowo wszyscy ministrowie (poza samym Ruddem) zachowali swoje wcześniejsze stanowiska. Wayne Swan został awansowany na wicepremiera, utrzymując swą dotychczasową tekę ministra skarbu. Cztery dni po swoim zaprzysiężeniu, 28 czerwca 2010, premier Gillard przeprowadziła niewielką rekonstrukcję gabinetu, związaną głównie z koniecznością przekazania innemu ministrowi resortu, którym w gabinecie Rudda kierowała sama[1]. Kolejne nieznaczne zmiany w składzie gabinetu miały miejsce 3 września 2010.

Skład w chwili zaprzysiężenia[edytuj | edytuj kod]

  • Julia Gillard - premier, minister edukacji, minister ds. zatrudnienia i relacji w miejscu pracy, minister ds. integracji społecznej
  • Wayne Swan - wicepremier, minister skarbu
  • Chris Evans - minister imigracji i obywatelstwa
  • John Faulkner - minister obrony, wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej
  • Lindsay Tanner - minister finansów i deregulacji
  • Simon Crean - minister handlu
  • Stephen Smith - minister spraw zagranicznych
  • Nicola Roxon - minister zdrowia i osób starszych
  • Jenny Macklin - minister ds. rodzin, mieszkalnictwa, służb społecznych oraz ludności rdzennej
  • Anthony Albanese - minister infrastruktury, transportu, rozwoju regionalnego i samorządów lokalnych
  • Stephen Conroy - minister ds. szerokopasmowego Internetu, komunikacji i cyfrowej gospodarki
  • Kim Carr - minister innowacji, przemysłu, nauki i badań
  • Peter Garrett - minister ochrony środowiska, dziedzictwa i sztuki
  • Penny Wong - minister ds. zmian klimatycznych, efektywności energetycznej i wody
  • Robert McClelland - prokurator generalny
  • Joe Ludwig - sekretarz gabinetu, specjalny minister stanu
  • Tony Burke - minister rolnictwa, rybołówstwa i leśnictwa; minister ds. zaludnienia
  • Martin Ferguson - minister surowców i energii; minister turystyki
  • Chris Bowen - minister służb społecznych; minister służb finansowych, emerytur i prawa korporacyjnego

Późniejsze zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 28 czerwca 2010 Simon Crean został przeniesiony ze stanowiska ministra handlu na urzędy ministra edukacji, ministra ds. zatrudnienia i relacji w miejscu pracy oraz ministra ds. integracji społecznej. Wszystkie te stanowiska zajmowała wcześniej premier Gillard. Nowym ministrem handlu został Stephen Smith, zachowując jednocześnie tekę szefa australijskiej dyplomacji (tym samym Departamentem Spraw Zagranicznych i Handlu kierował jeden członek gabinetu, a nie - jak to zwykle bywa - dwóch). Minister ds. ludności zmienił tytuł na ministra ds. zrównoważonej populacji. Nie zmienił się jednak piastujący to stanowisko polityk, którym pozostał Tony Burke.
  • 3 września 2010 Lindsay Tanner podał się do dymisji z funkcji ministra finansów i deregulacji, co miało związek z utratą przez niego mandatu parlamentarnego, ponieważ zrezygnował z kandydowania w przeprowadzonych 21 sierpnia wyborach parlamentarnych. Obowiązki ministra przejął wicepremier Wayne Swan, zachowując swe dotychczasowe stanowiska.

Przypisy

  1. Prime Minister announces new Cabinet, komunika prasowy Departamentu Premiera i Gabinetu Australii, 2010-06-28 [dostęp 2010-08-30]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]