Pierwszy rząd Wincentego Witosa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pierwszy rząd Wincentego Witosa (Rząd Obrony Narodowej, RON) – gabinet pod kierownictwem premiera Wincentego Witosa, utworzony 24 lipca 1920 roku przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego po ustąpieniu rządu Władysława Grabskiego. Rząd podał się do dymisji 13 września 1921 roku.
[edytuj] Skład rządu
- Wincenty Witos (PSL Piast) – Prezes Rady Ministrów
- Ignacy Daszyński (PPS) – wicepremier Rady Ministrów
- Leopold Skulski (NZL) – minister spraw wewnętrznych
- Eustachy Sapieha – minister spraw zagranicznych
- Józef Leśniewski – minister spraw wojskowych
- Władysław Grabski (ZLN) – minister skarbu
- Stanisław Nowodworski (Chrześcijańska Demokracja) – minister sprawiedliwości
- Juliusz Poniatowski (PSL Wyzwolenie) – minister rolnictwa i dóbr państwowych
- Wiesław Chrzanowski (ZLN) – minister przemysłu i handlu
- Gabriel Narutowicz – minister robót publicznych
- Maciej Rataj (PSL Piast) – minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego
- Kazimierz Bartel (PSL Wyzwolenie) – minister kolei żelaznych
- Władysław Stesłowicz (SPN) – minister poczt i telegrafów
- Edward Pepłowski (NPR) – minister pracy i opieki społecznej
- Stanisław Śliwiński (ZLN) – minister aprowizacji
- Jan Heurich – kierownik Ministerstwa Kultury i Sztuki
- Witold Chodźko – minister zdrowia publicznego
- Władysław Kucharski (ZLN) – minister ds. byłej dzielnicy pruskiej
[edytuj] Zmiany w rządzie
- dymisja ministra spraw wojskowych Józefa Leśniewskiego, na jego miejsce powołany został Kazimierz Sosnkowski
- dymisja ministra skarbu Władysława Grabskiego, na jego miejsce powołany został kierownik resortu Ignacy Weinfeld
- dymisja ministra przemysłu i handlu Wiesława Chrzanowskiego, na jego miejsce powołany został Stefan Przanowski (ZM)
- ministrem skarbu został Jan Kanty Steczkowski (SPN)
- dymisja ministra kolei żelaznych Kazimierza Bartla, na jego miejsce powołano Zygmunta Jasińskiego
- ustąpienie Ignacego Daszyńskiego z funkcji wicepremiera
- dymisja ministra aprowizacji Stanisława Śliwińskiego, na jego miejsce powołany został Bolesław Grodziecki. Po jego ustąpieniu 7 maja 1921 jego następcą 2 czerwca 1921 został Jan Michalski (SPN), z kolei jego następcą 21 czerwca 1921 został jako kierownik Jan Stefan Stoiński, a po jego dymisji 11 sierpnia 1921 Władysław Leon Grzędzielski (PSL Piast)
- dymisja ministra rolnictwa i dóbr państwowych Juliusza Poniatowskiego
- powołanie Józefa Raczyńskiego na stanowisko ministra rolnictwa i dóbr państwowych
- dymisja ministra spraw zagranicznych Eustachego ks. Sapiehy, na jego miejsce powołany został kierownik resortu Jan Dąbski (PSL Piast), a 11 czerwca 1921 roku powołano ministra Konstantego Skirmunta
- dymisja ministra pracy i opieki społecznej Edwarda Pepłowskiego, na jego miejsce 10 marca 1921 powołany został Jan Stanisław Jankowski (NPR), a po jego dymisji (11 maja 1921) ministerstwo objął 1 czerwca 1921 Ludwik Darowski
- dymisja ministra sprawiedliwości Stanisława Nowodworskiego, zastąpił go Bronisław Sobolewski
- dymisja ministra spraw wewnętrznych Leopolda Skulskiego, na jego miejsce powołany został Władysław Raczkiewicz
- odwołanie ministra ds. byłej dzielnicy pruskiej Władysława Kucharskiego. Do czasu powołania nowego ministra pozostał on kierownikiem resortu.
- mianowanie Juliusza Trzcińskiego ministrem ds. byłej dzielnicy pruskiej
- ustąpienie kierownika Ministerstwa Kultury i Sztuki Jana Heuricha. Na jego miejsce powołano Macieja Rataja (PSL Piast) zachowującego tekę ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego
| Poprzednik pierwszy rząd Władysława Grabskiego |
rządy w II Rzeczypospolitej 1920-1921 |
Następca pierwszy rząd Antoniego Ponikowskiego |
|
||||||||