Pies ogrodnika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło pies ogrodnika w Wikisłowniku

Pies ogrodnikazwiązek frazeologiczny będący określeniem pejoratywnym. "Psem ogrodnika" jest zwykle nazywany ten, kto uniemożliwia lub utrudnia innym osobom dostęp do jakichś pożądanych przez nie dóbr (rzecz, stanowisko zawodowe, społeczne, partner życiowy itp.) pomimo lub dlatego, że sam nie może tych dóbr zdobyć lub czerpać z nich pożytku. Potocznie występuje niekiedy z dodatkowym objaśnieniem: "sam nie zje i drugiemu nie da".

Jako związek frazeologiczny jest nadal obecny w mowie codziennej.

Źródło związku frazeologicznego[edytuj | edytuj kod]

Popularna w starożytności bajka, przypisana Ezopowi opowiada o psie, który nie dopuszczał koni do siana, pomimo że sam zjeść go nie mógł. Do tamtej przypowieści nawiązuje sztuka, która w Polsce jest znana pod tytułem "Pies ogrodnika" Lope de Vegi

Przykłady użycia[edytuj | edytuj kod]

Przykładowo, w biznesie internetowym psem ogrodnika nazywa się osobę, która kupując dany produkt lub usługę świadomie (pomimo, iż formularz zakupu o to pyta) usuwa lub nie podaje informacji o podmiocie, od którego dowiedziała się ona o danej usłudze czy produkcie. W ten sposób partner sprzedającego, który polecił danej osobie danego sprzedawcę nie dostanie należnej mu prowizji. Kupujący zatajając informacje o partnerze nic nie zyskuje, a często nawet traci – bowiem w wyżej opisanym mechanizmie często za wskazanie polecającego kupujący dostaje np. zniżkę.

Obecność w literaturze[edytuj | edytuj kod]