Piestrzyca popielata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Piestrzyca popielata
Helvella macropus G4 (4).JPG
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa kustrzebniaki
Rząd kustrzebkowce
Rodzina piestrzycowate
Rodzaj piestrzyca
Gatunek piestrzyca popielata
Nazwa systematyczna
Helvella macropus (Pers.) P. Karst.
Bidr. Känn. Finl. Nat. Folk 19: 37 (1871)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Helvella macropus Grauer Langfüssler.jpg

Piestrzyca popielata (Helvella macropus (Pers.) P. Karst. ) – gatunek grzybów z rodziny piestrzycowatych (Helvellaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek ten zdiagnozowany został w 1796 przez Christiaana Hendrika Persoona jako Peziza macropus, do rodzaju Helvella przeniósł go P. Karst. w 1871. Ma kilkadziesiąt synonimów naukowych. Niektóre z nich[2]:

  • Cowlesia bulbosa (Hedw.) Nieuwl. 1916
  • Cyathipodia bulbosa (Hedw.) Boud. 1907
  • Cyathipodia macropus (Pers.) Dennis 1960
  • Helvella bulbosa (Hedw.) Kreise l 1984
  • Lachnea bulbosa (Hedw.) W. Phillips 1887
  • Lachnea macropus (Pers.) W. Phillips 1887
  • Macropodia bulbosa (Hedw.) Fr. 1822
  • Macroscyphus macropus (Pers.) Gray 1821
  • Octospora bulbosa Hedw. 1789
  • Peziza bulbosa (Hedw.) Nees 1816
  • Peziza macropus Pers. 1796
  • Peziza stipitata Huds. 1778

Polska nazwa według Krytycznej listy wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski[3]. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był także jako długotrzonka popielata[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Początkowo niemal kulisty, później coraz bardziej rozpostarty, w postaci okrągłej miseczki o średnicy 2-4 cm. Zarodniki wytwarzane są na górnej, wklęsłej powierzchni tej miseczki. Jest ona gładka, o barwie popielatej, szarobrązowej, szaroczarnej. Dolna powierzchnia jest szarobiała i filcowato owłosiona (tak samo jak trzon)[5][4].

Trzon

Wysokość 3-5 cm, średnica 0,2-0,4 cm, białoszary[4]. Jest krótko filcowato owłosiony (tak samo jak kapelusz)

Miąższ

Cienki, białawy o niewyraźnym zapachu i smaku[4].

Cechy mikroskopowe

Zarodniki eliptyczne, gładkie lub szorstkie, z jedną dużą kroplą oleju i kilkoma mniejszymi na końcach. Mają rozmiar 18-25 × 10-12,5 μm. Wstawki bezbarwne lub ochrowe, o rozmiarach 5-10 μm[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Piestrzyca popielata jest szeroko rozprzestrzeniona w Ameryce Północnej[6], występuje także w Europie. W Polsce jest dość częsta. Rośnie na ziemi w lasach liściastych oraz w zaroślach. Owocniki pojawiają się od lata do późnej jesieni[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie jest grzybem mikoryzowym[6]. Jest grzybem jadalnym[4].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  5. Breitenbach J., Kraenzlin F., 1981, Fungi of Switzerland 1 – Acomycota
  6. 6,0 6,1 6,2 MushroomExpert (ang.). [dostęp 2013-11-12].